Nasza księgarnia

Polecamy! Odwiedzając sklepy internetowe pomagasz utrzymać nasz serwis!

Biblioteka Barwy i Broni

  • Biblioteka Barwy i Broni
  • Ułani Księstwa Warszawskiego 1807-1814
  • Piechota XW wg przepisu 3 września 1810
  • Huzarzy Księstwa Warszawskiego 1809-1813

Buller Wojciech, Weterani wojen napoleońskich w Bobrownikach nad Wisłą

Epoka napoleońska czyli okres historii związany z postacią Napoleona Bonaparte (1769 – 1821), generała i wielkiego wodza, pierwszego konsula aż wreszcie cesarza wiązała się z przełomowymi wydarzeniami do jakich doszło przede wszystkim w Europie. Okres ten charakteryzował się licznymi kampaniami wojennymi przerywanymi przez krótkie okresy pokoju. Po całym kontynencie maszerowały armie, które ścierały się w licznych bitwach. Stara, monarchistyczna Europa usiłowała zniszczyć lub choćby tylko osłabić nowe państwo powstałe w wyniku rewolucji do jakiej doszło w 1789 r. we Francji. Państwo oparte na wartościach zawartych w trzech słowach „Liberté-Égalité-Fraternité” czyli „Wolność-Równość-Braterstwo” i stanowiące poprzez same swoje istnienie wyzwanie dla krajów, których podstawą ładu społecznego i politycznego była władza sprawowana przez monarchów - „bożych pomazańców”. Państwem tym była Republika Francuska, której demokratycznie wybrani deputowani Zgromadzenia Narodowego dokonali rzeczy dla innych monarchów niesłychanej. Skazali na śmierć i pozbawili życia swojego króla Ludwika XVI.

Jan Laske, Polacy w bitwie pod Ocañą

Artykuł stanowi część większej pracy "Polacy w Hiszpanii", nad którą autor od dłuższego czasu pracuje.

Wojna w Hiszpanii

Na mocy tajnego układu, zawartego 23 października 1807 w Fontainebleau przez Napoleona z królem Hiszpanii, armia francuska miała przekroczyć Pireneje, by przeprowadzić inwazję Portugalii i dokonać jej rozbioru w celu uszczelnienia blokady kontynentalnej Anglii. Późniejsze machinacje polityczne Napoleona i wykorzystana przez niego wewnętrzna słabość monarchii hiszpańskiej, doprowadziły do podwójnej abdykacji króla Karola IV oraz następcy tronu Ferdynanda VII. Następująca po tym fakcie reakcja sił niechętnych obcemu panowaniu doprowadziła 2 maja 1808 do wybuchu powstania w Madrycie, które brutalnie stłumione przez namiestnika Napoleona, jego szwagra Joachima Murata, wywołało ogólny bunt rozlewający się po kolejnych miastach i prowincjach Hiszpanii. 20 lipca 1808 roku najstarszy brat Napoleona, Józef Bonaparte, wjechał do Madrytu, by zająć opuszczony przez Burbonów tron. W ten sposób wcześniejszy sojusz zamienił się w otwartą wojnę.

Letnia Kampania Piwna 2017

Legenda Tatr

Zamarły w zadziwieniu skaliste turnie i szumne jedliny kej jednego dnia, nim słońce zeszło na zachodnią stronę, do koliby zwanej od sławnej hali Pisaną ściągać zaczęli w pojedynkę albo li też samowtór tajemnicze cepry z różnych stron tej polskiej dziedziny: z Mazowsza, ze śląskiego kraju, od Małopolski, Podkarpacia, od dalekiej ziemi kujawsko-pomorskiej i jeszcze dalszego Nowego Świata zza Wielkiej Wody. Ośm tylko ich było, ale cała natura i syćkie ludziska zamarły w zdumieniu, bo duch wielkiego człowieka im towarzyszył. Zdało się nawet, że szczyt Giewontu przybrał kształty tego Bohatera – Napoleona Bonaparte. Starzy górale pamiętali jesce poetę, Kaźmierza Przerwę od Tetmajerów,  kiery 100 roków nazad głosił wierszem i prozą sławę onego wojoka wielkiego niczym święty ze starej kapliczki, tako nie dziwne im było, co prawili przybysze o jego pomnych po wsze czasy wyczynach.

Sanie z Grajewa

 

No proszę, mieliśmy w epoce napoleońskiej również sukces komunikacyjny (dzisiaj z chęcią napisałbym – motoryzacyjny). To na naszych saniach Napoleon dotarł z Grajewa do Warszawy a może nawet dalej. Niestety nic w Grajewie nie upamiętnia krótkiego, bo krótkiego, ale jednak, pobytu cesarza.

Napoleon w Polsce dzień po dniu

Prezentujemy Państwu swoiste kalendarium pobytu Napoleona Bonaparte na terytoriach dzisiejszej Polski. Cesarz po raz pierwszy dotarł na ziemie polskie 25 listopada 1806 roku podążając z Berlina do Poznania. Pierwszym miastem znajdującym się na trasie jego przejazdu był dzisiejszy Kostrzyn nad Odrą (wówczas niemiecki Küstrin), natomiast następnego dnia dotarł do pierwszego polskiego miasta znajdującego się w granicach przedrozbiorowej Rzeczpospolitej – Międzyrzecza. Od tego czasu Napoleon nieprzerwanie przebywał na terytorium dzisiejszej Polski aż do 9 lutego 1807 roku, kiedy to – w związku z walkami toczonymi pod Preußisch Eylau – znalazł się na ziemiach dziś należących do Federacji Rosyjskiej (Obwód Kaliningradzki). Po tygodniowej przerwie cesarz znów wrócił do naszego kraju i opuścił go ponownie dopiero 12 czerwca 1807 roku w związku z toczącą się kolejną kampanią wojenną zakończoną walkami pod Frydlandem i pokojem w Tylży. Po miesiącu pobytu na terenach dzisiejszej Rosji, Napoleon przez Kwidzyn, Poznań i Głogów wyjechał z terytorium dzisiejszej Polski i przez Budziszyn i Drezno udał się do Francji.

Recenzje

Ryszard Morawski, Adam Paczuski
Wojsko Księstwa Warszawskiego. Piechota, gwardie narodowe, weterani.

KARABELA D. Chojnacka, Warszawa 2013
Album "Wojsko Księstwa Warszawskiego. Piechota. Gwardie Narodowe. Weterani." (dalej jako "album o piechocie Księstwa Warszawskiego") prezentuje się znakomicie. Składa się z dwóch tomów w twardym etui. Jest to etui koloru granatowego, na której, z jednej strony znajduje się orzeł wojskowy Księstwa Warszawskiego z napisem "Woysko Polskie", z drugiej zaś strony - tenże orzeł z napisem "Pułk 5 Piechoty". Przypomnieć należy, iż podobnie wyglądała "klaserowa" okładka na dwa tomy "Ułanów Księstwa Warszawskiego", na której widniała z jednej strony pelta z orłem - czyli to, co znajdowało się na czapce ułańskiej, a z drugiej, blacha naczelna z pogonią, którą nosili ułani pułków sformowanych w 1812 roku na Litwie, a sama okładka była koloru ciemnej czerwieni. Dwa tomy tego najnowszego albumu wydawnictwa Karabela są koloru białego. Nieprzypadkowo zaczynam recenzję wieloletniego czytelnika serii albumowej od przedstawienia kolorów etui samych albumów ponieważ dobór kolorów z pewnością nie jest przypadkowy. Po prostu granat i biel to kolory najczęściej występujące w umundurowaniu piechoty Księstwa Warszawskiego. Poza tym są to również barwy narodowe po których, między innymi (oprócz charakterystycznych kształtem nakryć głowy - czapek) rozpoznawano wojsko polskie tego okresu. Biorąc pod uwagę powyższe (dygresja) doprawdy trudno zrozumieć oburzenie niektórych kibiców, gdy polska reprezentacja piłkarska zagrała w granatowych strojach, za co potem odsądzano piłkarzy od czci i wiary. A przecież granat to kolor doskonale komponujący się z bielą i czerwienią czy też amarantem (bo ten kolor wówczas nawet częściej niż czerwień utożsamiano z barwą narodową). Wiedziano o tym już w XIX wieku, a później, jak widać, zapomniano... więcej>>>