REGULAMIN QUIZU.

1. Pytanie zadaje ten, kto poprawnie odpowiedział na ostatnie.
2. Odpowiedź powinna być potwierdzona przez zadającego pytanie. Jeżeli z przyczyn technicznych lub czasowych będzie to niemożliwe, następne pytanie zadaje osoba, która poprawnie odpowiedziała na poprzednie pytanie.
3. Maksymalny czas odpowiedzi wynosi ok. 24 godzin. W przypadku braku właściwej odpowiedzi osoba zadająca sama udziela odpowiedzi i zadaje następne pytanie.
4. Punkty zdobywa się tylko za udzielenie poprawnej odpowiedzi na pytanie.
5. Po każdej odpowiedzi osoba jej udzielająca musi czekać na weryfikację zadającego pytanie. Odpowiedź może być wyłącznie pojedyncza - odpowiedzi niejednoznaczne, zawierające kilka opcji, sprawiają kłopot w weryfikacji.
6. Odpowiadamy do momentu aż zadający pytanie zweryfikuje wszystkie odpowiedzi i przyzna lub nie przyzna punkt. Odpowiedź na pytanie powinna być pełna i zawierać wszystkie zawarte w pytaniu elementy.

Osoby zadające pytanie proszone są o podawanie, w celach informacyjnych, źródła z którego korzystały podczas zadawania pytania.
W miarę możliwości należy unikać pytań wieloczłonowych, sprawiających problemy przy weryfikacji.

Pytanie Andrzeja ;

Jakie wydarzenia "powstańcze" z 1812 roku przywołuje ukrainny odpowiednik "Pana Tadeusza"?

Widzę, że brak chętnych. A więc odpowiedź w przydługiej formie:
"Owruczanin. Powieść historyczna z 1812 roku" Michała Czajkowskiego, to romantyczna powieść, której akcja osadzona jest wiosną i jesienią 1812 roku, a traktuje o przygotowaniach i zrywie zbrojnym wymierzonym przeciwko panowaniu rosyjskiemu w obliczu zbliżających się wojsk napoleońskich. Autor pokazuje świat szlachty i ludności ruskiej, dla których wojna z Rosją staje się nadzieją na zmianę sytuacji politycznej i odzyskanie niepodległości. W jednym z rozdziałów autor opisuje "powstanie" w Owruczu i okolicach w dniach 13-16 lipca 1812 roku, kiedy to miejscowa ludność polska zaczęła otwarcie okazywać sympatię cesarzowi Napoleonowi. Wymienia nazwiska owruczan, m. in. Feliksa Trzeciaka i Ludwika Jastrzębskiego. I przywołuje słowa tego ostatniego: "Kiedy Warszawa nie chce być Warszawą, Owrucz niech będzie Warszawą dla całej Polski – ma się rozumieć połączonej z Litwą i Rusią". Tymczasem już 13 lipca 1812 r. rosyjscy urzędnicy donieśli gen. F. F. Ertelowi, że "mieszkańcy tamtejsi dążą do buntu", i poprosili o przysłanie do Owrucza wojska. Ertel skierował z Mozyrza oddział ppłk O. M. Klenowskiego "w celu uspokojenia powstałej samowoli i buntu wśród mieszkańców, wywołanych przez fałszywe, rozpowszechniane pogłoski". 16 lipca Klenowski, wraz z dwiema połączonymi kompaniami grenadierskimi 26. DP oraz 130 Kozakami z 3. P. Bugskiego, wkroczył do Owrucza "dla zastraszenia samych miejscowych mieszkańców, których postępowanie wydawało się bardzo podejrzane pod względem ich przywiązania do Rosji". Aresztował ziemianina W. Pruszyńskiego (podobno miał być rozstrzelany, ale w ostatniej chwili wykonanie wstrzymał goniec z rozkazem), "podburzającego umysły szlachty do samowoli" i w ciągu 15 dni przywrócił spokój w mieście i powiecie.
Autor i powieść, niegdyś całkiem popularne (powieść miała kilka wydań w wieku XIXym), obecnie są zapomniane i znane jedynie specjalistom od polskiej literatury romantycznej. Powieść zajmuje znaczącą pozycję w literaturze wołyńskiej. Same wydarzenia w Owruczu też zatarły się w niepamięci, a w polskiej historiografii chyba w ogóle nie istnieją.
Por.: Feliks Wrotnowski, Powstanie na Wołyniu, Podolu i Ukrainie opublikowane jako dodatek do jednego z wydań Owruczanina; Marian Dubiecki, Na Kresach i za Kresami – wspomnienia i szkice, Kijów 1914; Aleksiej Wasiliewicz Szyszow, Kozacy w 1812 roku, Moskwa 2013.

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Kolejne pytanie: Kto był dowódcą rosyjskiej artylerii w czasie oblężenia twierdzy, a po zdobyciu został komendantem Zamościa?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

pułkownik Bogusławski

zgadza się. Aleksandr Andriejewicz Bogusławski I / Богуславский 1-й Александр Андреевич (1771–1831) był generałem lejtnantem (awansowanym 14 kwietnia 1829 roku). Urodził się w 1771 roku w rodzinie szlacheckiej (o polskich korzeniach osiadłej na Ukrainie jeszcze w XVI-XVII wieku) guberni połtawskiej, jako syn członka "małoruskiego szlacheckiego bractwa wojskowego". Kształcił się w Korpusie Kadetów Artylerii i Inżynierii. 28 grudnia 1789 roku ukończył naukę w stopniu sztyk-junkra z przydziałem do pułku bombardierów. Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej lat 1787–1791 (w 1791 r. otrzymał stopień ppor. za zasługi w bitwie pod Macinem). W kampanii polskiej 1792 r. wyróżnił się w bitwie pod Dubienką, a w 1794 r. wykazał się męstwem podczas szturmu Pragi. W kampanii 1805 r. dowodził kompanią 4. PArt. w składzie 12. Br. Art., awansując na mjr za wykazane zasługi w bitwie pod Austerlitz, gdzie został ranny w nogę. W latach 1806-10 walczył z Turkami na Bałkanach - wyróżnił się podczas bombardowania Turtukai oraz oblężenia Ruszczuka (gdzie został postrzelony w ramię). W 1807 r. awansował na ppłk, w 1808 roku objął dowództwo 11. Br. Art., a 13 maja 1811 roku otrzymał awans na płk. W czasie kampanii 1812 r. dowodził 2. Br. Art. Pol. wchodzącej w skład 2. DGren. 8. KP 2. A.Zach. Brał udział w walkach: pod Witebskiem, Smoleńskiem, Borodino, Tarutinem, Małojarosławcem, Krasnym i Wilnem. W 1813 r. dowodził artylerią oblężniczą korpusu gen.-por. P. K. Musina-Puszkina I oblegającego Zamość, a po jej zdobyciu został mianowany jej komendantem. Uczestniczył w drugiej kampanii francuskiej, wyróżniając się 30 sierpnia 1815 roku podczas przeglądu armii rosyjskiej pod Vertus. 19 listopada 1815 roku otrzymał awans na gen.-mjr i został mianowany szefem artylerii 5. KPiech. 20 maja 1826 roku objął stanowisko szefa artylerii garnizonowej Okręgu Naddunajskiego, a 21 kwietnia 1827 roku głównego zarządcy wszystkich zakładów górniczych na Uralu. 14 kwietnia 1829 r. awansował na generała porucznika. Zmarł 4 czerwca 1831 roku w Permie. Odznaczony: Orderem św. Jerzego IV klasy (6 marca 1811 r.), Orderem św. Anny III klasy (1808 r.), Orderem św. Anny II klasy (7 sierpnia 1810 r.), Orderem św. Anny I klasy (2 listopada 1828 r.), Orderem św. Włodzimierza IV klasy z kokardą (21 sierpnia 1807 r.), Orderem św. Włodzimierza III klasy (15 lutego 1813 r.), a także Krzyżem za Pragę oraz złotą szablą "Za Odwagę" (1812 r.).
Por. m. in.: https://ru.wikipedia.org/wiki/Богуславский,_Александр_Андреевич

Twoje pytanie.

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Dzięki

Rząd KW zasekwestrował dobra należące do X-a bez wyraźnego żądania Cesarza, opierając się wyłącznie na domysłach co do intencji opartych na lekturze Moniteur'a.
Proszę podać nazwisko X-a i nazwę dóbr.

Stein, Birnbaum
źr. Rmbowski, Z życia Konstytucyjnego...

Nowe pytanie:

Jak wabił się piesek Józefiny?

Fortune/Fortunat

_________________
"Odmaszerować w normalnym tempie! Zrozumiano? W normalnym tempie!" - gen. H.F. Delaborde.

zgadza się
źr. różne