|
Widzę, że brak chętnych. A więc odpowiedź brzmi: od Ludwika ks. Wirtemberskiego.
Różniecki jako IIgi adiutant II Małopolskiej BKN brał udział w manewrach pod Gołębiem kierowanych przez gen. lejt. Ludwika ks. Wirtemberskiego. Jak pisze B. Zaleski w Żywocie księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, t. I, Poznań 1881, na s. 455 Adam ks. Czartoryski wspominał, że w czasie pobytu we Włoszech spotkał znanego mu już wcześniej Różnieckiego, który mu "(...) powiedział, że do jazdy legionów wprowadził nauki z regulaminu pruskiego pod Gołębiem brane, i że to jej dawało w szybkości ruchów pierwszeństwo przed jazdą francuską". W czasie insurekcji 1794 roku Różniecki mógł też obserwować sposób walki i manewrowania kawalerii pruskiej. W okresie legionowym Różniecki stosował manewry trójkami, które zapewne zawarł w Przepisach dla jazdy przesłanych do aprobaty gen. Dąbrowskiego. Podobno ich początek drukowano we własnej drukarni pułkowej. I pozostanie tajemnicą, dlaczego ich Różniecki nie wykończył i nie stały się obowiązującym regulaminem w armii Księstwa Warszawskiego.
Natomiast Ludwig Friedrich Alexander von Württemberg (1756-1817) będący niewątpliwie dobrym profesjonalistą, rozpoczął służbę w armii pruskiej w 1774 roku, początkowo w piechocie, której został podpułkownikiem w 1775. W latach 1778-79 brał udział w "wojnie kartoflanej". W 1782 r. został mianowany szefem 5 Regimentu Kirasjerów, a 25 września tegoż roku awansował na generała majora kawalerii. Generałem lejtnantem w armii koronnej i dowódcą Dywizji Małopolskiej został 1 maja 1790 roku, a szefem koronnego 4 Pułku Straży Przedniej 9 kwietnia 1791 roku (dzięki niemu był to chyba najlepszy pułk straży przedniej w armii koronnej, a być może w ogóle najlepsza jednostka kawalerii armii RzON w latach 1791-92). W 1791 roku kierował manewrami pod Gołębiem, w których udział wzięły m. in.: 10 szw. BKN Piotra Hadziewicza, 4 szw. II BKN Jana Potockiego, cały pułk 4 PSP ks. Wirtemberskiego (8 szwadronów). Wiosną 1792 r. został mianowany naczelnym dowódcą armii litewskiej, ale jego nielojalność została odkryta i został pozbawiony dowództwa. Krótko żonaty z Marią ks. Czartoryską, z którą miał syna Adama (generała KP i rosyjskiego, adiutanta cara Mikołaja I). Brał również udział w I wojnie koalicyjnej przeciwko Francji. 24 czerwca 1796 roku został gubernatorem Ansbach i Bayreuth. 24 maja 1798 roku awansował na generała kawalerii. W tym samym roku od Wilhelma Aleksandra von Schönaich-Carolath uzyskał włości Wallisfurth (Wolany) w hrabstwie Glatz (kłodzkim). Z powodu choroby został zwolniony ze służby 22 marca 1800 roku z honorowym tytułem feldmarszałka. Później służył w armii rosyjskiej (jego siostrą była caryca Maria Fiodorowna), gdzie m. in. był gubernatorem Rygi. W 1807 powrócił do Wirtembergi, gdzie król Frydreyk I (starszy brat) przekazał mu dowództwo nad Gwardią i oddziałami Dworu Królewskiego.
Kolejne pytanie brzmi: Z jakiego hiszpańskiego miasta wysłano do Francji pod eskortą polskich piechurów z Legii Nadwiślańskiej około 500 aresztowanych mnichów i księży?
Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
