|
Zgadza się. Chodziło o pułkownika Karla Friedricha Knesebecka – głównego doradcę wojskowego króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Na przełomie stycznia i lutego 1812 r. odbył on misję do Petersburga, której celem było skłonienie Aleksandra I do ustąpienia wobec żądań Napoleona i tym samym zapobieżenie grożącemu konfliktowi zbrojnemu między Francją a Rosją. W instrukcjach negocjacyjnych dla Knesebecka podkreślano, że Rosja nie dysponuje siłami pozwalającymi na udzielenie Prusom skutecznej pomocy w razie wojny z Napoleonem. W konsekwencji sojusz rosyjsko-pruski mógłby doprowadzić do całkowitego podboju Prus przez Francję. Misja Knesebecka zakończyła się niepowodzeniem. Car nie zmienił swojego kursu, stwierdzając w liście z 1 marca 1812 roku do pruskiego władcy, że nadzieje na wzmocnienie pozycji międzynarodowej obu państw dzięki zbliżeniu się do Napoleona są bezpodstawne. Po fiasku misji król Prus uznał za konieczne zawarcie traktatu sojuszniczego z Francją.
Por.: E. Knesebeck, Eine diplomatische Trilogie aus dem Leben Karl Friedrich von dem Knesebeck, Berlin 1879; М. Duпекег, Aus der Zeit Friedrichs der Grossen und Friedrich Wilhelms III, Lipsk 1876; M. Lehmann, [i]Knesebeck und Schon. Ein Beitrag zur Geschichte des Freiheitskrieges, 1875; Epizody iz deyatel'nosti prus, stratega-diplomata v 1809, 1812 i 1813g., "Drevnyaya i novaya Rossiya", 9 (1880).
Teraz Twoje pytanie.
Andrzej Pochodaj
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
