Oczywiście od razu przeprowadzono ,,sondaż'',i okazuje się,że wrocławianie są przeciw.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Wrocławianie - czy "...wrocławianie..." oto jest pytanie.
To miasto jako pierwsze w 1813 roku uczciło pamięć Księcia Józefa Poniatowskiego - przerwano spektakle teatralne, odprawiano nabożeństwa m.in. w kościele Św. Macieja i Św. Maurycego. Ale po tych Wrocławianach (czy Ich potomkach) nie ma już prawie śladu

Jeśli można... nazwy mieszkańów miast piszemy małą literą. Chyba, że jest jakiś historyczny kruczek, ale w tym wypadku chyba nie ma. Przepraszam za uwagę - zboczenie zawodowe.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Zenobi, w przypadku wypowiedzi Baldaufa jakiś kruczek był

_________________
e-mail: Duroc@poczta.fm
"Oddal się Najjaśniejszy Panie, to Cię zbyt udręcza!"
Geraud Christophe Duroc, książę Friulu, wielki marszałek pałacu
Ostatnie słowa...

Chętnie poznam szczegóły.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

...z największą przyjemnością. Polecam również spojrzenie pod tym kątem na książkę Normana Davisa o Wrocławiu (wydana w języku polskim) i rozdziały dotyczące lat 1800 - 1945.
Polacy we Wrocławiu byli "...od zawsze..." - trudno jest robić wykład z historii na forum, więc tylko te lata które nas interesują. To we Wrocławiu powstała pierwsza specjalistyczna praca z ortopedii dotycząca urazów ścięgna Achillesa (Jan Kulmus zył na przełomie XVII i XVIII wieku) działało szereg oficyn wydawniczych, aptek, Polacy byli generalnie przedstawicielami wolnych zawodów. Nie będę sięgac do moich "...antenatów..." ale u Bogumiła Korna wydana została pierwsza monografia dla chirurgów wojskowych czyli "Chirurgia..." Fijałkowskiego w 1811 roku, zaś w filii tej oficyny sztychowano nuty i "Jeszcze Polska nie zginęła...". Tam zajeżdzali lekarze z Warszawy - zrazu z Królestwa, później i z Priwislanskogo Kraja - by zostawić swoje teksty czy artykuły. Zaglądał i Jan Mikulicz-Radecki bo z kliniki miał niedaleko wzdłuż fosy i esplanady. A nawet i student "...wydziału machin..." czyli Jak Kasprowicz biegł ze swoimi pierwszymi wierszami.
Działały dwie polskie parafie - jedna Sw.Macieja na Ostrowie Tumskim i druga bardziej plebejska Sw. Maurycego - gdzie na cmentarzyku znaleźli wieczny odpoczynek żołnierz Kościuszki i ci z Legionów.
Zupełnie normalne że pani Słowacka na spotkanie z Synem wybrała to miasto, gdzie było i pięknie i blisko do "...wód...".
...i tak to było do lat 30-tych XX wieku.
Wówczas oficjalnie nie było już Polaków, no chyba, że ktoś chciał chodzić z literą "P" (takich było wielu), stać się człowiekiem drugiej (a raczej żadnej) kategorii i dość szybko wyjechać do GrossRosen lub gdzieś kuć sztolnie. Polska parafia działała praktycznie do przemianowania Wrocławia w "...festung Breslau...", zaś co się działo u Św. Maurycego - polecam pamiętnik ostatniego proboszcza Paula Peikerta (w seminarium jeszcze Pawła Pajkerta) który został wydany w języku polskim.
...nadeszło wyzwolenie
"Wrocław jest znów polski" - pamiętam taki slogan na piórniku gdy szłam do szkoły podstawowej.
...jak czuł się wysiedlony Polak wracający do swojego rodzinnego miasta...
Na polskim cmentarzyku pobudowano estakadę "...znikąd do nikąd...", ten przy kościele Św. Maurycego zniknął zupełnie, epitafia na murze (w tym i - mogę przekręcić, ale sprawdzę - adiutanta Kościuszki) skuto lub wyrwano litery.
Raz - w latach 70-tych ukazała się niewielka książeczka "Ludzie z literą P", później nie wznawiana, to "...biały kruk..." ze wspomnieniami tych co przeżyli. Moich Wrocławian.
Mon Marechal
(postać Marszałka Duroc jest mi bardzo bliska, a szczególnie myślę o Nim w kontekście słów jakie powiedział wówczas Larrey do swojego asystenta "...ty idź pomagać tym którym pomóc można, ja będę czuwał przy tym któremu już nikt nie pomoże...").
Dziekuję za poruszenie tematu.
Zenobi przezacny - czy cos wyjaśniłam.
Pozdrowienia.

Dziś w czasach kiedy z Uniwersytetu Wrocławskiego wywala się na bruk polskiego profesora na żądanie niemieckiego pismaka brzmi to nieco ironicznie.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

...bo i brzmi.
Ale spośród profesorów jacy tam przyjechali z terenów wschodnich niewielu, wśród nich Prof. Czyżewski (chirurg i ortopeda) postrzegał tych nielicznych "P" co przeżyli jako swoich rodaków, mało zwracał się do nich z szacunkiem. Tu polecam Jego wspomnienia "Doktorze ratuj...".
Reszta...no cóż...?
Smutne to ale...?

No tak, ortografia wysiada.
Chyba to rozumiem, bo jestem ze Śląska, Górnego wprawdzie, ale tu też różni "naprawiacze" niszczyli naszą tożsamość i historię i nie jest to wcale łatwe do zrozumienia dla ludzi "z Polski" - Niemcy niszczyli nas, my w odwecie pozostałe po nich zabytki - my, tzn. Polacy. W głowie się mąci...
W każdym razie dziękuję.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Oczywiście. Trudno się dziwić, obiekt ma z księciem Poniatowskim tyle wspólnego, co kino "Luna" w Pierdziszewie z lotem na Księżyc. A poza tym zwykła proza życia - łatwiej wypowiedzieć "Hala Stulecia" (5 sylab) niż "Hala imienia księcia Józefa Poniatowskiego" (15 sylab).

A swoją drogą, jak już potrzebny jest pomnik księcia Pepiego we Wrocławiu, to może zróbmy jakiś swój pomnik, a nie po raz kolejny przerabiajmy poniemiecki? Takich przerobionych ci u nas dostatek.

To zresztą i tak zbędne dywagacje, Hala Stulecia jest pomnikiem dziedzictwa kulturowego UNESCO i nikt nic nie będzie zmieniał.