witam, nie wiem , ale odnoszę wrażenie, że forum strony zamknęło się w obrębie starej gwardii i kilku znajomych, co moim zdaniem nie wróży niczego dobrego. Nowe watki są albo ignorowane albo zbywane zdawkowymi odpowiedziami. Już słyszę te odpowiedzi pełne oburzenia, że każdy ma prawo się wypowiedzieć, że w miarę możliwości na wszystkie pytania są udzielane odpowiedzi, ale tak nie jest. Wystarczy prześledzić odpowiedzi na poszczególne wątki a zaznaczy się pewna tendencja, że starym forumowiczom się odpowiada a nowym nie zawsze. Rozumiem, że zaraz okrzykniecie mnie takim lub owakim, który pisze trzy po trzy , ale niestety tak jest. Według mnie forum staje się powoli acz skutecznie towarzystwem wzajemnej adoracji ( być może była to przyczyna zamknięcia strony na poprzednim serwerze lub stronie). Nie wiem i nie chcę w to wnikać. Zawsze wydawało mi się , że strona powstała po to, aby skupiać wszystkich tych, którzy interesują się epoką napoleońską nie zależnie od posiadanej wiedzy. Jest to przykre, że tak jak w "Folwarku zwierzęcym " obowiązuje zasada, że wszystkie zwierzęta są równe, ale są zwierzęta równiejsze.

Widzisz sewerze, jestem jednym ze starszych (stażem) forumowiczów i też nie mogę doczekać się odpowiedzi na niektóre swoje posty. Ale nie wyprowadzam z tego faktu az tak daleko idących wniosków Zapomniałeś chyba, że są wakacje
pzdr - apacz

_________________
Trzeba być uprzejmym i dowcipnym wieczorem na balu, a nazajutrz rano umieć polec w bitwie
Stendhal

być może masz rację, miałem/mam takie po prostu odczucie w sprawie funkcjonowania forum. Jeśli kogoś uraziłem to przepraszam. zobaczymy co bedzie po wakacjach, pozdrawiam

Że Ziemkiewicz bzdurzy to standard. Pamiętam n.p. jak ten polonista pisał ze Wokulski wzbogacił się na wojnie krymskiej. Ale w ostatnim Uważam Że Historia (jak zwykle słabiutkim) dał lepszego czadu.
"(...) bezpośrednim pretekstem do pojednania Francji z Austrią i wspólnego rozdrapania państwa dożów była bowiem insurekcja, którą na polecenie Bonapartego - już generała - inspirował przez swe jakobińskie kontakty kapitan Sułkowski. W nagrodę został on awansowany na pułkownika i podczas awantury egipskiej posłany na ryzykowną misję, podczas której lud miejscowy rozszarpał go na strzępy (...)
Chciałem coś napisać, skomentować ale brak mi sił.

_________________
"Sorry, ale taki mamy klimat"

W takich rodzaju periodykach nie chodzi o prawdę historyczną, ile o właściwe przedstawienie historii. Podobne zjawisko zaobserwowałem przy okazji książki p. P. Zychowicza (publicysty "Uważam Rze"). Ocena tejże książki zależy od preferowanych poglądów (co kupię jakieś czasopismo z recenzją książki to inna recenzja - od peanów na jej cześć po obrzucanie jej błotem). Najważniejsze w tym wszystkim jest to, iż my wiemy swoje i poprzez to forum pielęgnujemy wiedzę o jakże pięknej epoce jaką niewątpliwie była epoka napoleońska.

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon

Epizod; zda się pomyśleć, nic nie znaczący.

"W parę dni później odbyła się podobna uroczystość w 1 pułku ułanów, lecz połączona z ogromnym pijaństwem.
W Luszniewie urządzono na naszą cześć zabawę. A więc przyjechali z okolicy państwo Brońscy, Pileccy, Wyganowscy, cała masa Jelskich, gdyż co drugi majątek w tej okolicy do nich należał.
Najoryginalniejszy był senior tego rodu siwiuteńki pan Jelski (*, który kiedy mu się przedstawiłem, zapytał mnie:
-Nim będziemy mówić, będzie pan łaskaw mi powiedzieć kto pana rodził, z kim pan żonaty.
Dopiero gdy uważał, że jestem godny tego, rozmowę rozpoczął.
Na dzień ten austriacki oficer ustąpił kilku pokoi i prześliczny był to widok ułanów w rabatach z obu pułków, tańczących na sali.
Podczas kolacji wzruszające było, kiedy stary pan Jelski wznosił toast za zdrowie Wojska Polskiego i zaczął:
-100 lat minęło, kiedy w tej samej sali dziadek mój przyjmował ks. Józefa Poniatowskiego z jego ułanami. Nie ufałem Wam to przyznaję, jednak żeście mnie swoim sercem, swojemi zapatrywaniami zwyciężyli."

Ze wspomnień Jana Dunina-Brzezińskiego, pt. Rotmistrz Legionów Polskich. Wspomnienia z lat 1914-1919, Pruszków [2004?], s. 145-146.

(* Starszy pan Jelski, na imię miał Aleksander i żył w latach 1834-1916.
Właściciel Zamościa pod Mińskiem i Dudzicz pod Baranowiczami, etnograf, kolekcjoner i publicysta, w swoim dworze zgromadził wiele pamiątek po Karolu Prozorrze, członku Rządu Tymczasowego Litwy i innych osobach z jego rodziny.

Zmarł Przemysław Gintrowski . Dla mojego pokolenia głos poezji Herberta, Kaczmarskiego.... I to jaki głos!
Tu piosenka, którą debiutował w 1976 r!!! Wówczas odwaga nie była tak tania jak teraz.
http://www.youtube.com/watch?v=5ADwzz-w68I
Niezapomniane pozostaną jego wykonania "Autoportretu Witkacego", "Potęgi Smaku", "Kanapki z człowieka" i "A my nie chcemy uciekać stąd".
Pewnie tam w zaświatach koncertują z "Kaczmarem". Jak ktoś chce - niech posłucha. Warto
http://www.youtube.com/watch?v=VyXsRzR0 ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=4zBZOH4XVs0
http://www.youtube.com/watch?v=G6yos2F_gAU
http://www.youtube.com/watch?v=TetJbyXL ... ults_video

_________________
Trzeba być uprzejmym i dowcipnym wieczorem na balu, a nazajutrz rano umieć polec w bitwie
Stendhal

<'> <'> <'>

Ogromna strata, jeszcze w takim momencie.

"Pamięć moja - ponurej natury:
Nie chce wskrzeszać soczystych rozkoszy,
Nie rozczuli jej flet,
Nie rozrusza tamburyn,
Płoche szczęście ją peszy i płoszy.

Pamięć moją ożywia żałoba,
Lecz - nie płaczka rozpaczą podniosła,
Tylko wściekły ten wstyd,
Co się szwenda po grobach,
Które lepka pleśń legend porosła.

Jeśli grzmiące obrzędy bezcześci,
Jeśli babrze się w szczątkach wstydliwych
To nie po to, by mieć,
Nośny temat do pieśni,
Lecz by wstyd - był ostrogą - dla żywych."

(Requiem rozbiorowe)

_________________
Mon Mouton est un lion
Napoleon

http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=242517

"polskie piekiełko" ma długą tradycję

_________________
Trzeba być uprzejmym i dowcipnym wieczorem na balu, a nazajutrz rano umieć polec w bitwie
Stendhal