Poniżej przedstawiam ciekawy raport jenerała Baggehuffwuda dowódcy II Korpusu.
Proszę pamiętać że Rosjanie używają kalendarza Juliańskiego, i u nich bitwa rozpoczęła się 26 sierpnia.

Kolejne w drodze..
[1]


[2]


[3]


[Źródło: Valkovich A., Kapitonov A., Borodino: dokumentalnaya khronika, Moskwa 2004]

Poniżej przedstawiam straty Rosjan z podziałem na oficerów, podoficerów i szeregowych według studium S. Lwowa z 2003 roku

Zabici / Ranni / Zaginieni

Oficerowie:

1. Armia Zachodnia
II KP – 17 / 88 / 2
III KP – 19 / 126 / 7
IV KP – 9 / 106 / 1
V KP – 40 / 201 / 1
VI KP – 10 / 116 / 3
1 KK – 0 / 6 / 0
2 KK – 1 / 34 / 3
3 KK – 7 / 43 / 1
Łącznie – 103 / 720 / 18

2. Armia Zachodnia
VII KP – 33 / 130 / 8
VIII KP – 42 / 279 / 6
4 KK – 10 / 42 / 1
2. DKir. – 10 / 47 / 6
Łącznie – 95 / 498 / 21

Sumując było 198 zabitych, 1218 rannych i 39 zaginionych.

Podoficerowie:

1. Armia Zachodnia
II KP – 25 / 75 / 7
III KP – 28 / 124 / 18
IV KP – 29 / 103 / 6
V KP – 97 / 236 / 24
VI KP – 47 / 117 / 30
1 KK – 2 / 15 / 0
2 KK – 13 / 23 / 1
3 KK – 17 / 38 / 2
Łącznie – 258 / 731 / 88

2. Armia Zachodnia
VII KP – 55 / 172 / 23
VIII KP – 124 / 272 / 99
4 KK – 4 / 30 / 4
2. DKir. – 14 / 35 / 11
Łącznie – 197 / 509 / 137

Sumując było: 455 / 1240 / 225

Szeregowi:

1. Armia Zachodnia
II KP – 784 / 1257 / 720
III KP – 410 / 1820 / 1019
IV KP – 792 / 2046 / 873
V KP – 1326 / 3054 / 613
VI KP – 971 / 1423 / 1123
1 KK – 19 / 57 / 35
2 KK – 105 / 304 / 100
3 KK – 271 / 325 / 109
Łącznie – 4678 / 10286 / 4610

2. Armia Zachodnia
VII KP – 1467 / 2524 / 1815
VIII KP – 2007 / 3501 / 3088
4 KK – 249 / 386 / 138
2. DKir. – 135 / 370 / 284
Łącznie – 3858 / 6781 / 5225

Sumując było: 8536 / 17067 / 9935

Dla przykładu 2. Zbiorcza Dywizja Grenadierów, liczyła przed starciem 4059 żołnierzy, zwartych w 11 batalionach, na apelu zanotowano 536 zabitych, 1224 rannych, 750 zaginionych.



Pozdr.
B.

Ajwaj, Przepraszam, zapomniałem że jest podforum tyczące roku 1812. Jeżeli nie będzie stanowić to problemu to prosiłbym o przeniesienie w stosowne miejsce tj. viewforum.php?f=19

Bardzo dziękuję i przepraszam!

Witam
Ciekawe zestawienie bo wedlug tego raportu laczne straty Rosjan w bitwie pod Borodino j/w wynosza: 38913 osob.

Tymczasem Bielecki podaje:
"W bitwie tej Rosjanie stracili 60tys. zolnierzy z czego 15tys. ciezko rannych i tylko 2tys. jencow....."
zrod. Encyklopedia Wojen Napoleonskich

Inne zrodla:
"The battle itself was indecisive, and Russians withdrew, having lost about 44000 killed and wounded....."
The Oxford Companion to Military History

"Overnight the Russian decided to evacuate their positions rather than face a renewal of the battle. French had lost an estimated 33000 casualties; the Russians all of 44000....
zrod. Dictionary of The Napoleonic Wars - by david Chandler

"The losses on both sides were horrendous. Napoleon lost 33000 men; Kutuzow lost 44000, including General Petr Bagration....
zrod. The Encyclopedia of Nineteenth-Century Land Warfare - by Byron Farwell

"Russia 44000 losses...."
zrod. Napoleonic Battles - by Jonathan Sutherland

Marian Kukiel w "Wielkie Wojny Napoleonskie" podaje nawet straty Rosjan na 58000 ludzi.

Piotr Drozdz w "Borodino 1812" ... "Armia Kutuzowa stracila 50000-58000 zolnierzy,....."

Pozdrawiam
Gipsy

_________________
"Najjasniejszy Panie, Trzeci Korpus bedzie dla Ciebie zawsze tym, czym Legia Dziesiata dla Cezara".
Marszalek - Ludwik Davout

Poniżej przedstawiam łączną liczbę żołnierzy walczących stron pod Możajskiem, podług znanych i lubianych opracowań historycznych z XIX wieku.

Układ jest następujący:
[Autor/rok powstania publikacji/Francuzi/Rosjanie/Łącznie]

Buturlin, 1824, 190,000/132,000/322,000
Segur, 1824, 130,000/120,000/250,000
Chambray, 1825, 133,819/130,00/263,819
Fain, 1827, 120,000/133,500/253,500
Clausewitz, 1830, 130,000/120,000/250,000
Michajłowski-Danilewski, 1839, 160,000/128,000/288,000
Bogdanowicz, 1859, 130,000/120,800/250,800
Marbot, 1860, 140,000/160,000/300,000

Pozdr.
B.

Wg Nieuważnego (Napoleon I pod Borodino, seria "Batalie i wodzowie wszech czasów") straty Wielkiej Armii przy stanie wyjściowym ok. 130 tys. ludzi wynoszą 30-35 tys. zabitych i rannych w tym 12 zabitych i 38 rannych generałów i ranny marszałek (Davout), natomiast Rosjan przy ok. 155 tys. ludzi przed bitwą - 45-50 tys. zabitych i rannych i 2 tys. zwiętych do niewoli (w tym 4 zabitych i 23 rannych generałów).

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon

Kolejne dokumenty źródłowe:

Stan wojsk 1. Zachodniej Armii, z dn. 25 sierpnia (6 września) 1812 roku.
[1]


[2]


[Źródło: Valkovich A., Kapitonov A., Borodino: dokumentalnaya khronika, Moskwa 2004]

Pozrd.
B.

Podczas walk o Redutę Rajewskiego, w odwodzie przez wiele godzin były trzymane elitarne pułki gwardii Rosyjskiej.
Mimo że nie brały często udziału w walkach, były masakrowane przez morderczy ogień Francuskich baterii. Taki los spotkał choćby siemionowski pułk lejbgwardii.

Przytoczę pewien szkic owych zdarzeń cytując kapitana Puszkina , tłumaczenie własne, więc wybaczcie estetykę :

„II baon siemionowskiego pułku lejbgwardii, był rozmieszczony na prawej flance I baonu. Piotr Olenin, był adiutantem z tegoż baonu. Podczas trwania batalii dosiadał przez cały czas konia. Około godziny 8 rano, kula armatnia przeleciała obok jego głowy, zrzucając go na ziemię swoim podmuchem. Wszyscy którzy to widzieli myśleli że został on zabity.
Tak jednak się nie stało i książę Trubedski, który odwiedził rannego w punkcie opatrunkowym, zapewnił po powrocie do regimentu, starszego brata Nikołaja Olenina, że jest to lekka kontuzja [tudzież rana], nie zagrażająca jego życiu.
Nikołaj prawnie nie poszalał się ze szczęścia, słysząc ową nowinę. Oficerowie z II baonu, otoczyli zarówno Olenina jak i księcia Trubedskiego i zaczęli wypytywać o stan poszkodowanego.
Jednak w owej chwili, począł się nagle wzmacniać ogień francuskich baterii, spadając na żołnierzy siemionowskiego pułku lejbgwardii. Pułkownik baron Maxim Iwanowicz de-Damas, dowódca II baonu, rozkazał: „Panowie, powróćcie na swoje miejsca”. I tak też się stało.
Nikołaj Olenin, zajął miejsce na przedzie swojego plutonu, podczas gdy Książę Trubedski stanął przed Oleninem twarzą do niego. Dalej na ustach mieli uśmiechy radości ze szczęśliwej wiadomości, że Piotr wyjdzie z tego. I w tym właśnie momencie, francuska kula armatnia urwała głowę księciu Trubedskiemu, przechodząc następnie przez klatkę piersiową Nikołaja Olenina, by w końcu urywając jeszcze nogę pewnemu podoficerowi, kula kończąc swój zabójczy bieg zatrzymała się w wyrytej ziemi.”

Murajew-Apostoł, Zapiski, Ruskii archiw 2 (1886), str. 226

Estetyka jest ok. Jakby nie podpis, zgadywałbym, że Tołstoj

Dopadłem w swoje krzywe dłonie kolejne ciekawe wspomnienia Rosyjskich uczestników owej batalii. Sukcesywnie będę dopełniał wykaz.

Pytanie czy źródła tyczące bitwy pod Szewardino umieszczać w innym temacie?

Pozdr.
B.

Myślę, że lepiej zacząć nowy (pod)topic.

Poniżej przedstawiam oficjalny plan bitwy stworzony przez oficera E. Traskina dla marszałka Kutuzowa dn. 6 września 1812 roku.



[w:] Beskrownyj L. G., Otieczestwiennaja wojna 1812 g., Moskwa 1962.

Pozdr.
B.