http://pl.wikipedia.org/wiki/Legia_Cudzoziemska
Nie było tej formacji w tym okresie, co najwyżej poszczególne pułki

Właśnie to nie jest takie proste znaleźć wzór umundurowania.
W 1792 Napoleon wciągnął Szwajcarów i Polaków na żołd i wtedy pierwszy raz padło określenie Legia Cudzoziemska.

A miał, jako 23 letni kapitan bez przydziału, takowe uprawnienia?????

Moim skromnym zdaniem nie "Legia Cudzoziemska", a raczej "legia cudzoziemska".

_________________
http://www.facebook.com/33deligne

A moim, również skromnym zdaniem ani "Legia Cudzoziemska", ani też "legia cudzoziemska", tylko jednostki cudzoziemskie ( troupes etrangeres) na służbie republiki, konsulatu i cesarstwa i to w odrobinę innych widełkach czasowych, niż proponuje to zedziunio. W grę wchodziło by więc około setki pułków, półbrygad, legionów, szwadronów, batalionów, a czasem nawet kompanii, których przynależność narodowa, żeby było śmieszniej definiowana była w różny i często niejednoznaczny sposób. W przypadku samych jednostek polskich, rozpoczynając od legii włoskich, a na polskich grenadierach gwardii kończąc, wspomnieć tu powinniśmy o przynajmniej dziesięciu różnego rodzaju związkach taktycznych, które po mimo często, gęsto wspólnej genealogi, posiadały różne nazwy i wymagają osobnego omówienia.

...i jeszcze rzecz jedna. Młoda Republika zapatrzyła się na Rzym republikański. Było dużo wariacji z nazwami vide republika Partenopejska, Cispadańska, Cisalpińska na terenie Włoch, kalendarz z "...duodi..." i etcetera. Wiele formacji wojskowych równiez tym wpływom ulegało stąd i Legia Naddunajska (bardzo tragiczna formacja). Te nazwy przy - niestety - ale braku minimum wykształcenia klasycznego i obycia z łaciną są bardzo mylące.
Pozdrowienia

Bardzo przejrzysty schemat jednostek polskich doby wojen napoleońskich:

Dwa cytaty na temat umundurowania 9. Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego ze „WSPOMNIEŃ MOJEGO OJCA, (...) Według ustnego opowiadania spisane przez ks. J. Dalekiego”

Pierwszy dotyczy przełomu 1806 i 1807:

„Nasz batalion składał się z óśmiu kompanii, I to jest z pierwszej, drugiej, trzeciej, czwartej i piątej kompanii fizylierów, jednej kompanii grenadyerów i z kompanii woltyżerów czyli strzelców, do których ja należałem. Ubiór nasz stanowił: granatowy mundur z białemi wyłogami i guzikami, z kołnierzem czerwonym, czapka czworograniasta stojąca granatowa z sznurami białymi i kokardą polską na przodzie; spodnie granatowe z wypustkami zielonemi i kamasze.”


Fragment drugi to rok 1808:

„W trzy dni potem udaliśmy się do Wersalu, gdzieśmy złożyli polskie mundury, a dostali francuskie. Piękny to był nasz ubiór woltyżerski. Mieliśmy bowiem kaszkiety czarne z zielonożółtym piórem i żółtym orłem na przodzie, nad nim była kokarda francuska, mundur granatowy z białemi wypustkami i białymi guzikami; epolety zielone z obwódką żółtą i frendzlami zielonemi, kamasze czarne lub białe, stosowne do koloru spodni, i trzewiki lekkie. Broń naszą stanowił krótki sztucer z bagnetem, z trzech stron ostrym.”

Czyżby te drugie sorty to mundury francuskiej piechoty lekkiej, i co szanowni koledzy na ten temat sądzą?

Fragment pamiętnika Dalekiego dotyczący przemundurowania woltyżerów 9 pułku w mundury francuskie jest trudny do interpretacji. Nie można go podważyć bo relacja jest jasna i przekonywująca. Skądinąd jednak wiadomo, że nie wszystkie pułki dywizji hiszpańskiej otrzymały francuskie wyposażenie i w początkowym okresie w Hiszpanii służyły w polskich mundurach borykając się z poważnymi brakami w zaopatrzeniu w mundury i inne effekty żołnierskie.

_________________
O Francyo...
Gdzie zmarzły biegun, strefy płomieniste,
Tagus, Kon, Tyber toczą swe potoki,
Gdzie strony Wołgi, bory jej cieniste,
Gdzie szczyt gmachów egipskich przebija obłoki,
Walczących za cię, sępom zostawione,
Sterczą Polaków kości rozrzucone....