...nie ma tu ilustracji, ale treść notki jest ciekawa.
Józefa Mazurkiewicz zamężna Rostkowska
Urodzona w Warszawie, zmarła w Aniche [dep.Nord] 18 lipca 1896 roku.
według zapisu w księgach municypalnych żyła 102 lata
Była asystentem pułkowego chirurga podczas kampanii rosyjskiej w 1812 roku i za pomoc udzielaną rannym w 1813 roku została oficjalnie mianowana asystentem francuska tytulatura "...chirurgien - aide...".
Pozostała we Francji w czynnej służbie do 1831 roku, a następnie zgłosiła się na ochotnika podczas wojny krymskiej.
Odznaczona medalem Św.Heleny.
...
Pozdrowienia

Nie wiem Baldaufie skąd masz te informacje,ale wg.moich źródeł karierę rozpoczęła w czasie Powstania Listopadowego,i dlatego wcześniej nie umieściłem Jej biogramu.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Jean Nicolas Curely/1774-1827/.
Syn ubogiego chłopa.Służbę rozpoczął w 1793r w 7 płk.huzarów.12.XI.1805r.pod Afflenz na czele 25 huzarów rozbił cały pułk jazdy austriackiej.Awansowany na podporucznika otrzymał L.H/14.V.1806/.Kampanie w Prusach i Polsce.W 1809r.wysłany z misją do Księcia Eugeniusza wraz ze swoim 40-osobowym oddziałem przeszedł przez linie cesarskie spenetrował przy okazji główny obóz Arcyks.Jana.Ranny pod Wagram/kapitan/.W Hiszpanii w styczniu 1812 rozbił na czele szwadronu oddział 400-stu hiszpańskich kirasjerów.Kampanie w Rosji,Saksonii/pułkownik,dowódca 10 płk huzarów/.W 1814r.na polu bitwy pod Chateau Thierry awansowany na generała brygady/stopień odebrano mu w 1824/.Pod Arcis-sur-Aube jego brygada ocaliła od zagłady Gwardzistów konnych Cesarza.Bił się pod Waterloo.
Uważany za jednego z najlepszych obok Lasalle'a i Montbruna dowódców lekkiej kawalerii.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

...z merostwa - grobowiec jest ślicznie zachowany, ale bardzo mroczny wewnątrz i nie mogłam sfotografować tablicy, bo na lampie błyskowej siedział.
Dane są w Fort Vincennes i czekam na dossier które tam "...na żółwiu chodzi...".
W czasie Powstania Listopadowego taką "...madame chirurgien..." była Józefa Kulczycka, która nie tylko operowała i ratowała rannych, ale jak trzeba było "...spuściła lanie..." Kozakom (wspomina Ją w pamiętnikach Kazimierz Łukaszewicz - pamiętniki pt. Wspomnienia starego lekarza ukazały się drukiem w 1937 roku w Zamościu).
Pozdrowienia

To nazwisko pod którym występowała Józefa Mazurkiewicz. A dokładnie KLUCZYCKA/po pierwszym mężu/

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

...zastanawiam się co wyczytam z notatek z Fort Vincennes, bowiem u Łukaszewicza jest Kulczycka
Zastanawia mnie jeszcze jedno, czy nie zostały tu połączone biogramy dwóch różnych osób, no cóż ale to są historyczne "...smaczki - smaczków...".

Katharina Lanz/1771-1854/.Tyrolska Joanna d'Arc.
Prosta chłopka,pokojówka.2 kwietnia 1797 wsławiła się w bitwie o Spinga.Uzbrojona w widły stała w pierwszym szeregu obrońców,i wg.świadków:,,wzbudzała entuzjazm wśród Tyrolczyków i popłoch wśród Francuzów''.Stała się symbolem w walce o wolność Tyrolu.Pochowano ją z wszelkimi wojskowymi honorami.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

...nie mam portretu, ale postać ciekawa
Raymond Francois Denis Pontier.
(1788 - 1854)
Wojskowy chirurg, który swoją karierę rozpoczął w "...35 de ligne..." jako asystent.
W 1812 roku obronił tezę doktorską "O tężcu" gdzie zwrócił uwagę (a ile to lat do odkrycia "...mikrobów...") iż ta choroba częściej nawiedza rannych, którzy mieli kontakt z czarnoziemem lub nawozem w momencie zranienia.
W tymże samym roku powołany na asystenta do Kwatery Głównej.
Przebył całą drogę do i z Moskwy opiekując się rannymi i chorymi. W Wilnie w momencie wdarcia się do miasta Kozaków zabrał sztandar 10 regimentu huzarów i ukrył pod ubraniem. W przebraniu polskiego woźnicy doprowdził konwój rannych (zbieranych po drodze - nie wierzyłam, ale jest FIZYCZNY ślad, akt zgonu jednego z żołnierzy, którym się opiekował, obecnie w Archiwum w Siedlcach). Doszedł do Warszawy i tu ktoś Go wydał Rosjanom. Książę Saint-Priest (który przyjął ów donos) bez procesu skazał Raymonda Pontier na zesłanie. Ten jednak uciekł i znów spiesząc z pomocą chorym doprowadził kolejną grupkę do Warszawy. Sytuacja się powtórzyła dobrze to świadczy - nie powiem i został skazany na zesłanie na Syberię. W konwoju skazańców dotarł do Tobolska i znów uciekł wędrując na piechotę do Francji (a pod ubraniem miał i sztandar i narzędzia jakie dał Mu J.D. Larrey - dziś można ten komplet zobaczyć w Musee d'Armee w Paryżu). Dotarł do rodzinnego Correze w 1817 roku. Później pracował jako lekarz wojskowy, w latach 1839 - 1848 był w Algierii.
Zmarł w Warnie w 1854 roku - i właściwie to On ochronił ten ważny w czasie wojny krymskiej port czarnomorski przed epidemią cholery.
Był odznaczony Legią Honorową.
...i co ciekawe - Jego pogrzeb można uznać za prawdziwie ekumeniczny. Nabożeństwo jednocześnie odprawiono w obrządku katolickim i prawosławnym, odbyły się modły w meczecie i w bóżnicy...
Ot - zwyczajne życie ( notka za: P.Vayre - Les Larrey. Dominique, Hippolyte...et les autres"
Ed. Glyphe 2005)

Zaiste imponujący życiorys

Jeśli to ten spod Reims, to los okazał się sprawiedliwy...

_________________
e-mail: Duroc@poczta.fm
"Oddal się Najjaśniejszy Panie, to Cię zbyt udręcza!"
Geraud Christophe Duroc, książę Friulu, wielki marszałek pałacu
Ostatnie słowa...

...a i owszem - pisze o tym Vayre, ale nasz Bohater zachował się honorowo i w rodzinnym Correze po powrocie "...życzliwie wspominał..."