Właśnie kończę "Wojnę zuluską" p. Krzysztofa Kubiaka. Pozycja nie jest zbyt wielka objętościowo (ok. 100 s.). Powstała na podstawie literatury anglojęzycznej oraz badań terenowych Autora przeprowadzonych w Afryce. Książka posiada kilka drobnych usterek (np. o fort nazwany jest "działem fortyfikacyjnym"), ale wyglądają one raczej na wpadki redakcji. Poza tym czyta się świetnie, praca napisana jest konkretnym językiem, bez żadnego wodolejstwa. Całość uzupełniają mapki, reprodukcje obrazów oraz zdjęcia (współczesne i z epoki !). Autor bardzo ciekawie podszedł do tematu charakteryzując działania armii Zulusów, przedstawiając jej metody walki i organizację. Polecam!!!

_________________
Mon Mouton est un lion
Napoleon

To się w nie mieści.

Od pewnego czasu pasjonują mnie państwa które choć skazane na potęgę jakoś w ostatniej chwili znikają z areny.
No i proszę N. Daviesa też. Ale w jaki sposób??????!!!!!!! (radzę zażyć valium):
Rozdział o Gdańsku:
"Pod heroicznym dowództwem Jeana Rappa obrońcy utrzymywali swoje pozycje długo jeszcze po wkroczeniu armii rosyjskich do odległego Hamburga" (ciekawe co na to Davout?)
zresztą Rapp był chyba marszałkiem, odniósł najwięcej ran z wszystkich generałów Napoleona, oblężeniem dowodził "książę Wirtembergii" a po kapitulacji Prusacy wrócili do Gdańska "trzeci raz".
Z rozdziału o Eturii wybrałem taki kwiatek: "Rojalistów najbardziej zaszokowało jednak uprowadzenie orz egzekucja księcia Engihen - ostatniego z francuskich Burbonów, który uosabiał sprawę monarchistyczną w oczach całej Europy" No proszę ojca nie miał ani dziadka ? Ale oni nie uosabiali zapewne. Zaś Ludwik XVIII pewnie i uosabiał ale był za to Burbonem czukockim.

W ten sposób i te rozdziały które z zainteresowaniem czytałem (np o Wizygotach) też tracą wartość poznawczą.

_________________
"Sorry, ale taki mamy klimat"

A to ciekawe, bo roznica w datach kapitulacji obu miast jest dosyc wyrazna.
Gdansk kapitulowal 29 listopada 1813r,
a Hamburg 27 maja 1814r.

Czyja to opinia? Twoja czy Daviesa? Jean Rapp nigdy nie byl marszalkiem. Po bitwie pod Austerlitz zostal mianowany generalem dywizji.

Najwiecej ran odniosl marszalek Oudinot - lacznie byl ranny 31 razy, co jednak nie przeszkodzilo mu dozyc 80 lat.

Pzdr.
Gipsy

_________________
"Najjasniejszy Panie, Trzeci Korpus bedzie dla Ciebie zawsze tym, czym Legia Dziesiata dla Cezara".
Marszalek - Ludwik Davout

Po prawdzie, to 29 listopada Rapp podpisał pierwszą "honorową" kapitulację twierdzy, zakładającą powrót jego żołnierzy pod sztandary francuskie (tym, którzy taką wolę wyrażą), jednak car odmówił jej ratyfikacji, i wobec braku środków Rapp 29 grudnia zgodził się, tym razem na kapitulację bezwarunkową. Francuzi przekazali miasto sprzymierzonym dopiero 2 stycznia 1814 - i ta data jest właściwym końcem oblężenia.

Dowódcą oblężenia był rzeczywiście ks. Aleksander Wirtemberski (nota bene wuj cara Aleksandra)
pzdr - apacz

_________________
Trzeba być uprzejmym i dowcipnym wieczorem na balu, a nazajutrz rano umieć polec w bitwie
Stendhal

Skończyłem wczoraj czytać : Christoper Summerville "Polska kampania Napoleona", Warszawa 2008. Lekturę zacząłem mimo recenzji czy krytycznych uwag na forach, w tym wybitnych specjalistów od epoki.
Książka ma jedną ważna zaletę opowiada o całości kampanii, co pozwala widzieć ja nie tylko z perspektywy Prus, Pomorza czy Śląska. Książka zawiera cytaty ze wspomnień, które uplastyczniają opis.
Ma też wady wynikające z kilku czynników. Spojrzenie na kampanię jest czysto angielskie. Najbardziej zły jest Napoleon, jego wierni kumple mogą być co najwyżej naiwni. Zdrajcy i odstępcy są kulturalnymi europejczykami. Z naszych zaborców król Prus jest "pacyfistą". Trochę mi to przypomina dzisiejsze media. Propaganda historyczna widać nie wiele musi się różnić od propagandy sukcesu.
Wydawnictwo "Bellona" zadbało, aby były podawane źle nazwy poszczególnych miejscowości. Ja zauważyłem: Mostkowo zamiast Dąbrówki (Deppen), Wilczkowo zamiast Włodowo (Waltersdorf). Przynajmniej raz Pasłęka została Parsętą. Moje zastrzeżenia budzą ilustracje. Mam wątpliwości do portretu Dąbrowskiego. Ilustracja rzekomego Lidzbarka Warmińskiego to Gdańsk.

Cenne i trafne uwagi, ale nie odmówię sobie przypomnienia "oberbabola";
autor twierdzi (str. 189), że Księstwem Warszawskim nominalnie władał August III Sas. Angol może się "pomylić" oni na takie "szczegóły" nie zwracają uwagi, odnoszę wrażenie, że protekcjonalne traktowanie innych nacji należy u nich do "dobrego tonu", ale gdzie była redakcja wydawnictwa? Niestety tak jak zauważyłeś nie ma w języku polskim innego całościowego opracowania kampanii 1807.

Gipsy, Eques o tym wszystkim wie, tylko ironizuje na temat pana Normana...

_________________
e-mail: Duroc@poczta.fm
"Oddal się Najjaśniejszy Panie, to Cię zbyt udręcza!"
Geraud Christophe Duroc, książę Friulu, wielki marszałek pałacu
Ostatnie słowa...

Apaczu, ja wiem kto dowodził oblężeniem i zapewniam, że nie miał tytułu który na polski tłumaczy się "książę Wirtembergii" lecz "książę Wirtemberski".

Czytam już tylko pod względem baboli i dowiaduję się, że mieszkańcy wysp Alandzkich po I wojnie chcieli pozostać przy Szwecji lub też że Armia Konna to czerwone kozactwo.
Ale w zachwyt wprawiły mnie podpisy pod dwoma zdjęciami:
"Ostatnia wizyta królowej Wiktorii w Rosenau 1894 r" - staruszkę najwidoczniej zatrudniono do wykonania zdjęcia bo na nim jej nie ma.
"Wehrmacht wkracza do Tallina 1941" - jak by to powiedziało radio Erewań: nie Tallin, ale Ryga; nie wkracza, a defiluje; nie w 1941, a w 1943; nie wehrmacht, ale łotewskie SS. Reszta się zgadza.

_________________
"Sorry, ale taki mamy klimat"

Wiesz, z tym "czerwonym kozactwem", to też nie jest do końca złe określenie. Charakter działania tej wielkiej jednostki kawalerii, przypominał działania kozaków, tj. nieregularnych jednostek jazdy imperium rosyjskiego.
Brak taborów, z wyjątkiem niezbędnych kolumn amunicyjnych, możliwość posuwania się 40-60 km na dzień, sposób walki tj. nie wdaje się ona ani nie przyjmuje żadnej bitwy, znosząc tylko poszczególne oddziały piechoty, artylerii i kolumny taborowe - "o ile nie ma 80% szans zwycięstwa i bitwa nie zapowiada się zbyt długo, wtedy ją wydaje, usiłując przeciwnika zdeprymować i zalać go masami."

Przykładowo 4. Dywizja Kawalerii składała się praktycznie z samych kozaków, 6. DK, z Kubańców i Rosyjskich komunistów, 11. DK większości Kubańcy, małą część stanowili Rosjanie, w której nastrój był antykomunistyczny, a żołnierz zdemoralizowany.
14. DK tworzyli w większości Dońcy, byli żołnierze Armii Ochotniczej Denikina [sic!], a 8. DK zwana była potocznie Czerwonej Kozactwa

W kilku pracach spotkałem się z podobnym określeniem więc akurat w tym miejscu aż tak Normana bym nie potępiał

Pozdr.
B.

Postanowiłem zainwestować (bardziej czas niż pieniądze) w pracę Grzegorza Motyki "Ukraińska partyzantka 1942-1960"
Wszystkie moje dotychczasowe zakupy książek dotyczących stosunków polsko-ukraińskich okazały się wdepnięciem w gówno.
Częściej prawą niż lewą nogą.
Wstęp do pracy Pana Motyki daje mi nadzieję, że tym razem zasiądę z odpowiednio wypełnioną szklaneczką w fotelu i będę się mógł delektować, zamiast obwąchiwać podeszwy.