A ja powolutku kończę "Łuk Donu 1942-43" Petera Szabo.
De facto monografia działań 2. Armii Węgierskiej. Za pierwszym razem ledwie zmęczyłem, teraz czyta mi się znacznie przyjemniej.
Musze przyznać, że to kawałek dość obiektywnej historiografii tykającej bardzo wrażliwego dla Węgrów tematu. Autor nie ukrywa braków własnej armii, słabego wyszkolenia, uzbrojenia, przygotowania dowódców, a przecie temat aż się pros o propagandową laurkę.

Jedno co mnie drażni, to nomenklatura - wprawdzie autor zaznacza, ze dla Węgrów Pz.IV to wóz ciężki, ale tabelka, gdzie czeski wóz Pz.38 zestawiany jest z T-34 a Pz.IV z KW (chodzi o porównania ilościowe etatów) bywa dobijająca. No i butelka wina dla tego, kto zgadnie, o jaki czołg chodzi - MK II, III lub Ford III ?!

poza tym wszakże - polecam

Może chodzi o Turana I ,Toldiego I lub II.A z tym Fordem to chyba samochód pancerny?.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Udało mi się wreszcie zdobyć biografię marszałka Soulta autorstwa Petera Haymana.

_________________
Nico

Niech żyje Napoleon!-wołaj ludzie tkliwy
niech żyje po tysiąc lat (kto z nas będzie żywy),
Niech Polak ostatni z tym czuciem umiera
A hasło: Napoleon! niech mu usta zwiera!

O wozy sowieckie a dokładniej - otrzymane z Land Leasu. Podejrzewam, że chodzi o Shermana i Granta.
Szabo jest Węgrem, własnych czołgów nie myli

Pracy nie czytałem ale skrót MK [Mk], dotyczy słowa Mark tj. odnosi się do polskich słów: oznaczenie/typ.
Pamiętam, że podczas wertowania pracy brytyjskiego historyka Nialla Barra, Pendulum of War, The Three Battles of El-Alamein, tenże autor odnosił się często do niemieckich czołgów, podpisując je w następujący sposób Panzer Mk II, Mk III, Mk IV itp.

Pozdr.
B.

Wydaje mi się , że to oznaczenie jest błędne - skrót Mk stosuje się do określenia podtypów danego modelu - taki układ stosuje się w odniesieniu do pojazdów i samolotów alianckich np. Sherman Mk I, Spitfire Mk V. W oficjalnej terminologii niemieckiej poszczególne typy czołgów oznaczano cyfrą rzymską np. Panzer IV, natomiast podtypy - literami np. Panzer I Ausf. A.

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon

A może by tak Szanowni Koledzy powrócili do koni, jako typowego środka, stosowanego do poruszania się i walki w epoce napoelońskiej?

Już i tak dokonał się znaczący postęp, że dyskutuje się o przeczytanych książkach, a nie o ich cenach

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")

Tak względem cen,to czy nie sądzicie,że panowie z Napoleon V winni się stuknąć w ..... ceny?.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Skończyłem czytać Stanisława Broekere, Pamiętniki z Wojny Hiszpańskiej 1808-1914 oraz Józef Mroziński, Oblężenie Saragossy w latach 1808 i 1809 ze względem szczególniejszym na czynności korpusu polskiego, Gdynia 2004. Lektura ciekawa, choć dość trudna, wymagająca od czytelnika uwagi (zwłaszcza część o oblężeniu Saragossy) oraz atlasu (wydawca poskąpił na mapach).Moim zdaniem bardzo ciekawe są fragmenty dotyczące niewoli hiszpańskiej autora i jego powrotu do Polski. Pamiętnik Broekere’go, oficera 9 Pułku Piechoty XW, mógł też być staranniej opracowany przed wznowieniem. Nie mogę pojąć dlaczego w wydaniu nie uwzględniono uwag np. Stanisława Kirkora zawartych w: „Polacy w niewoli angielskiej w latach 1803-1814”. Opis wojny partyzanckiej byłby też czytelniejszy gdyby w przytaczanych opisach wydarzeń podawano w przypisach nazwiska bohaterów np. płk. Konopki w opisach działań Pułku Lansjerów Nadwiślańskich.
Tekst Mrozińskiego powinno się czytać z dobrym planem Saragossy, ja takiego niestety nie miałem. Jego opisy oblężenia (z 1818 r.) walki o każdy dom, plac czy klasztor kojarzyć się mogą z opisami walk w powstaniu warszawskim. Tym bardziej, że autor nie ukrywał swojego szacunku dla obrońców i ich patriotycznych motywacji. Szkoda, że tak zacięte walki nie były prowadzone w obronie XW w 1813 r.

Teraz czytam Antoniego Pawła Sułkowskiego, „Listy do żony z wojen napoleońskich 1808-1815”, Warszawa 1987, tłumaczenie, wstęp, przypisy i indeks Robert Bielecki. Książka ta, zapewne znana większości Kolegów z Forum, po latach leżakowania na półce zainteresowała mnie ze względu na fakt, że Sułkowski był dowódcą Stanisława Broekere’go. Listy pułkownika (a potem generała) do żony odkrywają przed czytelnikami mechanizmy władzy w czasach XW. Ciekawe ile tego typu wydawnictw jeszcze się doczekamy?