Alain Pigeard podaje 4300 F rocznie dla majora piechoty.

Serdeczne dzięki.

Jeszcze do mojego wcześniejszego pytanka. Czy ktoś mi mógłby streścić co Nawrot pisze na str. 683 w Litwa i Napoleon w 1812 roku.
O Tuczkowie i Nieświeżu.

_________________
"Sorry, ale taki mamy klimat"

Zaczyna w sumie na stronie 682 i kończy na 683, a całość zamieszania dotyczy ludzkiej sprawy; tj. zemsty, chęci odwetu, przykładnego ukarania, a w tym przypadku Dominika Radziwiłła, za jego udział po stronie wojsk Napoleona.
Rabunek zamku nieświeskiego rozpoczął się z dniem 11 listopada, kiedy to oddział pułkownika Knorringa [w okresie bitwy pod Możajskiem, według OdB ustalonego w dokumentach źródłowych Walkowicza i Kapitonowa do tej batalii, na stronicy 305, Knorring widnieje jako oficer kwatermistrzostwa 17 dywizji piechoty Ołsufjewa -3'ego jako że został do niej odesłany z Jego Imperatorkowej Wieliczestwa świty, na zastępstwo?],
Wg. Nawrota było to pierwsze ograbienie tego zamku.

Następnie do "tanga" włączyły się oddziały korpusu Tuczkowa, które ponownie dokonały "zemsty" 15 grudnia; acz stosując dość drastyczne metody; w zamku bowiem "porozbijano mur, potłuczono okna i piece, porujnowano taflowe posadzki i sufity. Słowem całe senatorskie mieszkanie zdezelowano, przez konsystencję ciągłą lazaretu, za co najmniej się kładzie 160 tys. rubli asygnacyjnych. W tymże zamku, przez komendy rzeczonych generałów, za ich wolą, zabrano kosztowne klejnoty, wiele srebra stołowego i różne bogactwa, z sukcesji po trzech królach polskich, z starożytnych wydobyto kryjówek". s. 683.

Pozdr.
b.

Dzięki serdeczne, choć to chyba nie do końca jest pewne - kwestia von Knorringa choćby

_________________
"Sorry, ale taki mamy klimat"

Generał Aleksandr Kazimierowicz Puzyrewskij, w swojej monografii poświęconej dziejom wojny 1831 roku, w podrozdziale Rozporządzenia gospodarcze pkt c) Wydział szpitalny, nadmienił m.in. sprawę rozporządzeń feldmarszałka hr. Dybicza, w sprawie:
[1] dbania począwszy od dowódców korpusów, a skończywszy na dowódcach dywizji i innych oddziałów, by ci raz w tygodniu zwiedzali znajdujące się w ich promieniu szpitale i dopytywać czego tym placówką brakuje, jakie mają potrzeby,
[2] w razie zjawienia się cholery, która podówczas zbliżała się już ku zachodowi, polecił urządzić 14-dniowy dozór kwarantanny,
[3] lekko chorych umieszczać na kwaterach w pobliżu szpitali w odzieży własnej, na całkowitym utrzymaniu żołnierskim, z dodatkiem dla wzmocnienia po funcie mięsa na człowieka, do szpitala zaś odsyłać ich tylko w razie wzmożenia się choroby,
W ostatnim, czwartym punkcie Puzyrewski podaje iż Dybicz zatwierdził przepisy o urządzeniu szpitali wojennych w Królestwie Polskim drogą rekwizycji. Przepisy te dosłownie są te same, jakie książę Kutuzow zatwierdził w 1813 roku dla szpitali zagranicznych (żywność od gminy); lekarze - wolno praktykujący; rzeczy szpitalne i materiały opatrunkowe - z zapasów armii, drogą rekwizycji lub kupna; lekarstwa - z aptek prywatnych na koszt kraju.
Szpitale podobnie jak w roku 1813 zostały podzielone na trzy kategorie pod względem zaopatrzenia w potrzeby, stosownie do czasu ich urządzenia.

W związku z powyższym, czy ktoś z Szacownych użytkowników tego forum, zetknął się ze sprawą funkcjonowania służby zdrowia w armii rosyjskiej doby wojen napoleońskich, a zwłaszcza wspomnianego roku 1813 [jak i 1814]?

Kłaniam Się,
Marcin

Przyznaję Marcin, że nic mi na ten temat nie wiadomo. Pamiętniki nic o tym nie wspominają? Mam na myśli Jermołowa, Langerona, Wilsona, czy inne działka, których znasz pewnie o wiele więcej niż ja. Jakieś artykuły w "Rajtarze?"

Poszukuję zeszytu nr 3 "Broń i Barwa" z 1934r jest tam artykuł pana K. Starykon-Grodecki "Miecz pasawski z kresów wschodnich" S. 47. Czy może ktoś ma i może udostępnić kopię?

Witam ! Mam trochę nietypowe pytanie ... W jaki sposób , żołnierze chcący poddać się przeciwnikowi ,w okresie wojen napoleońskich , przekazywali ów zamiar. Przez odrzucenie broni i podniesienie rąk - jak obecnie ? Czy może były w owym czasie inne, zrozumiałe dla walczących stron znaki, sygnalizujące ,, chęć" oddania się w niewolę ?

Jednym ze znanych mi sposobów na poddanie się było uniesienie karabinu kolbą do góry.