Fizyk niemiecki, samouk, o wybitnych uzdolnieniach technicznych, wywarł znaczący wpływ na XIX - wieczną praktykę astronomiczną.
Pomiędzy 1809 - 1813 rokiem Fraunhofer ulepszył jakość różnych mieszanek szkła optycznego. W 1814 określił własności optyczne szkła dzięki użyciu jasnych żółtych linii w widmie płomienia jako źródła światła.
Fraunhofer umieścił pryzmat przed obiektywem małego teodolitu, kierując światło słoneczne na pryzmat przez pionową szczelinę w okiennicy. Naliczył w otrzymanym w ten sposób widmie blisko 600 ciemnych linii absorbcyjnych, z których wybitniejsze zostały oznaczone wielkimi literami alfabetu łacińskiego.
Wykonał poprawne pomiary kątów światła wchodzącego i wychodzącego z pryzmatu, aby stworzyć to, co stanowi obecnie standardową część aparatury laboratoryjnej, a mianowicie spektrometr.