Artyleria konna nosiła mundury ciemnozielone i bermyce z ciemnego futra. Broń indywidualną stanowiły lekko wygięte pałasze i pistolety. Artyleria konna Księstwa Warszawskiego powstała w 1808. Pierwszą kompanię wystawił Włodzimierz Potocki. Drugą kompanię sformował Roman Sołtyk, absolwent paryskiej Szkoły Politechnicznej. Artyleria konna po raz pierwszy znalazła się w ogniu pod Raszynem i stała się od razu bronią o wielkich wartościach bojowych. W 1810 utworzono pułk artylerii konnej w ramach korpusu artylerii i inżynierów, składający się z 4 kompanii (łącznie 24 działa). Kompania artylerii konnej liczyła zazwyczaj 6 dział - w tym 2 moździerze.