Czy może któryś z kolegów zna daty urodzenia i śmierci Michała Ostrowskiego, wiosną 1807 roku organizatora pospolitego ruszenia dawnym województwie krakowskim, a później szefa szwadronu 3. pułku ulanów?
Będę wdzięczny za pomoc...

Pewności nie mam, ale być może chodzi o tego: Michał Wojciech Ostrowski (1782-1847) zm. Maluszyn, pow. Radomsko
Jego ojciec to: Ostrowski Michał h. Korab (1738–1805), dworzanin królewski, pułkownik wojsk koronnych, poseł na sejmy, chorąży piotrkowski.
Tak więc tradycje wojskowe w rodzinie były.

Dzięki.

Ja znalazłem jeszcze jednego Michała, jest informacja że był szefem szwadronu w 3 pułku ułanów...
Na str.25

http://tpzw.zdunskawola.pl/files/herbarz/o.pdf

Czyli problem wydaje się rozwiązany. Chodzi o Michała Tomasza Ostrowskiego (1772-1817).

Jeszcze raz serdeczne dzięki za pomoc...
A tak przy okazji - czy znane są komuś dane osobowe jego ówczesnego podwładnego, porucznika Antoniego Trembeckiego?

...a medyk z takim zapytaniem. U Rembowskiego mamy wymienionego p. Turno urodzonego w Głowczynie. Mam pytanie - jak miał na imię - czy Adam i czy zostawił po sobie jakieś pamiętniki. Zasoby biblioteczne na ogół zawierają pamiętniki Karola Turny.
Dzięki z góry za pomoc.

Tak, chodzi o Adama Turno. Pamiętniki zostawił. Można je znaleźć w: Skałkowski A., Fragmenty, Poznań 1928.

http://www.sejm-wielki.pl/b/dw.26426 Adam
a na wiki jest:
Adam Turno (1775-1851) – ziemianin, oficer armii Księstwa Warszawskiego, pamiętnikarz.
Syn Jana Turno (zm. 1792) i Korduli z Gorzeńskich (1737-1816), brat gen. Kazimierza Turno. W 1803 r. ożenił się z Urszulą Prusimską, z którą małżeństwo rozpadło się po pięciu latach. Z dwójki dzieci tej pary syn Wincenty, powstaniec listopadowy, dzięki małżeństwu Heleną Kwilecką został dziedzicem Objezierza i zapoczątkował tamtejszą linię rodu. Ich pałac stał się jednym z wielkopolskich salonów literackich, w których gościł m.in. Adam Mickiewicz, Wincenty Pol, Władysław Syrokomla i Narcyza Żmichowska. Córka Aleksandryna Katarzyna zwana Adyną (1797-1882), szeroko znana dzięki młodzieńczemu uczuciu do podróżnika Pawła Edmunda Strzeleckiego, z którym potem przez długie lata korespondowała, ostatecznie nigdy nie wyszła za mąż i do końca życia mieszkała u brata w Objezierzu.
Adam Turno w 1806 r. był w składzie wielkopolskiej gwardii honorowej witającej Napoleona, w 1807 r. wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego i za udział w wojnie z Austrią w 1809 r. odznaczony został Krzyżem Virtuti Militari, następnie był szwoleżerem gwardii, gdzie doszedł ostatecznie do stopnia pułkownika i był odznaczony m.in. orderem Legii Honorowej.
W 1801 r. w ramach rodzinnych działów majątkowych otrzymał Oporowszczyznę (majątki Oporowo, Oporówko i Lubonia) z zapisami na rzecz matki i sióstr. Swoimi dobrami gospodarował bardzo nieumiejętnie i pozostawał w ciągłych kłopotach finansowych. Ostatecznie roztrwonił cały majątek i tylko korzystny ożenek syna Wincentego pozwolił odbudować rodzinną fortunę. Często przebywał m.in. w należącej do brata Dobrzycy – spod jego ręki wyszedł m.in. pierwsze opracowanie omawiające historię tamtejszego pałacu[1], później mieszkał u syna w Objezierzu.
Przez kilkadziesiąt lat prowadził „Dziennik”, który zachowany do dziś w zbiorach Ossolineum stanowi niewyczerpane źródło do życia codziennego ziemiaństwa w I połowie XIX w.