Nasza księgarnia

Biblioteka Barwy i Broni

  • Biblioteka Barwy i Broni
  • Ułani Księstwa Warszawskiego 1807-1814
  • Piechota XW wg przepisu 3 września 1810
  • Huzarzy Księstwa Warszawskiego 1809-1813

Konferencja naukowa

 Pamięć o epoce napoleońskiej dawniej i dziś. Konferencja naukowa w dwusetną rocznicę śmierci Napoleona Bonaparte (1821-2021)

„Bonaparte już nie istnieje. To, co widzimy, to nie jest on. To jednie jego wykreowany wizerunek, i nawet ten wizerunek kiedyś zniknie”. Tymi słowy Joseph de Maistre (1753-1821) miał z przekąsem podsumować kult, którym za życia otaczano Cesarza Francuzów – Napoleona Bonaparte. Rozbieżności w ocenie motywacji i charakteru Napoleona, które wyłaniają się z pamiętników, dzieł historycznych czy doniesień medialnych wydanych tak za jego życia, jak i po śmierci, potwierdzają trafność tej uwagi. Co więcej, z perspektywy czasu można nawet niezbyt odkrywczo stwierdzić, że kreacji tej poddano nie tylko postać Cesarza, ale i całą epokę, która zawdzięcza mu swą nazwę.

 Z okazji przypadającej w tym roku dwusetnej rocznicy śmierci Napoleona Bonaparte (1821-2021), mamy przyjemność zaprosić Państwa – pracowników akademickich, doktorantów oraz studentów – do udziału w ogólnopolskiej konferencji naukowej poświęconej pamięci o epoce napoleońskiej. Nie stawiamy żadnych barier geograficznych, czasowych, ani tematycznych, o ile propozycje dwudziestominutowych referatów odwoływać się będą do wątku przewodniego. Zakres przykładowych tematów obejmuje następujące zagadnienia:

  • Metody kreacji wizerunku Napoleona i Cesarstwa Francuskiego w prasie i sztuce od XVIII wieku do współczesności;
  • Zmiany w postrzeganiu osiągnięć doby napoleońskiej, w tym znaczenia Księstwa Warszawskiego i jego postaci;
  • Sposoby przedstawiania wydarzeń epoki napoleońskiej w historiografii;
  • Miejsce pamięci o epoce napoleońskiej w życiu polityczno-kulturowym.

W ramach wydarzenia dla chętnych studentów oraz doktorantów zorganizowany zostanie również warsztat poświęcony możliwościom sfinansowania badań naukowych we Francji, w tym stypendiom rządu francuskiego i Fundacji Napoleońskiej.

Udział w konferencji jest bezpłatny. Organizatorzy nie pokrywają kosztów wyżywienia, transportu ani noclegu.

Zgłoszenia (abstrakt do 250 słów wraz z informacją o afiliacji oraz posiadanym tytule naukowym) prosimy kierować do 21 marca 2021 r. na adres mailowy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. Informacje o zakwalifikowaniu do udziału w wydarzeniu zostaną przekazane w wiadomości zwrotnej do końca marca 2021 r.

Miejsce i czas wydarzenia: Wydział Historii, Uniwersytet Warszawski; 14.05-15.05.2021 r.

Aktualne informacje dotyczące wydarzenia znaleźć będzie można pod adresem: www.faceboook.com/konfnapoleon .

Uwaga! W zależności od warunków epidemiologicznych, zastrzegamy sobie możliwość przeniesienia wszystkich bądź części wystąpień do trybu online. Z tych samych względów zastrzegamy sobie także możliwość ograniczenia liczby słuchaczy znajdujących się na sali, a także transmisji wydarzenia online.

Recenzje

Maurice Tascher Dziennik wojenny 1806-1813

Powrót "Serii Napoleońskiej" wydawanej przez wydawnictwo Finna (obecnie Fundacja Historia.pl) to z pewnością spora niespodzianka dla wszystkich miłośników epoki napoleońskiej. Maurice de Tascher, krewny cesarzowej Józefiny, służył najpierw w 8. pułku huzarów, a następnie w 12. pułku szaserów i w latach 1806-1813 odbył szereg kampanii. Walczył pod Jeną, gdzie został ranny, trafił do Hiszpanii, gdzie kapitulował pod Bailen i dostał się do hiszpańskiej niewoli, później walczył między innymi pod Wagram oraz wziął udział w wyprawie na Rosję, po której to umarł z wycieńczenia w Berlinie. Dziennik podzielony jest na sześć rozdziałów, każdy z nich poprzedzony krótkim wstępem od redakcji dotyczącym ówczesnej sytuacji politycznej. Tascher jawi się czytelnikowi jako inteligentny i wrażliwy obserwator otaczającego go świata. Podczas swojej służby zwiedza liczne miasta, zwraca uwagę na zabytki, rzeźby czy malowidła. W Burgos interesuje go katedra, w Poczdamie udaje się zwiedzić pałac Fryderyka Wielkiego Sanssouci, w Madrycie idzie do gabinetu historii naturalnej, w Eskurialu zachwyca się malowidłami Rubensa czy Tintoretta, w Tulonie oczarowany jest kariatydą, a w Wiedniu rzeźbami Canovy. Trzeba też pamiętać, że Tascher to arystokrata, więc oddaje się rozrywkom właściwym jego pochodzeniu. W swoim dzienniku wspomina o polowaniach, nauce niemieckiego, grze na skrzypcach, lekcjach fechtunku; interesuje go sztuka – w Ratyzbonie idzie na operę Glucka "Na koszt diabła", w Paryżu ogląda tragedię Racine'a "Ifigenia", ciekawi go również moda oraz zwyczaje (walki byków, bolero) w odwiedzanych przez niego regionach Europy. Autora cechuje także dwuznaczna postawa względem wojny. Z jednej strony marzy o orderach, z drugiej dostrzega także jej cienie. Zwiedzając pola bitwy pod Ulm czy Jeną, zwraca uwagę na zrujnowane budynki, zniszczone plony, martwi go również widok rannych. Tascher dostrzega brutalne zachowanie armii francuskiej w Hiszpanii, wspomina o okrucieństwach Mameluków w Madrycie, o grabieży Kordoby. "Gdyby tylko nasza sprawa była słuszna, nie skarżyłbym się na niedostatki ani na okropny gorąc!" – zapisał w swoim dzienniku. Polskiego czytelnika mogą również zainteresować fragmenty dotyczące naszego kraju, aczkolwiek autorowi kojarzy się on tylko z brudnymi, cuchnącymi, biednymi osadami zamieszkanymi w dużej mierze przez Żydów. Praca Taschera jest o tyle wartościowa, że była pisana na bieżąco podczas służby, co wpływa na pewną lakoniczność opisów, za to nie możemy narzekać na luki w pamięci, które charakteryzują niektórych pamiętnikarzy, należy więc tylko żałować, że autor umarł w tak młodym wieku.

Balcar