Zapoznałem się z artykułem.

Rzeczywiście - zagadek związanych z Somosierrą, jak się okazuje, jest więcej niż by się mogło wydawać. Do niewyjaśnionych jak dotąd tajemnic związanych z samą szarżą dochodzi zaginione miejsce pochówku szwoleżerów.

Pierwsze refleksje po tym artykule są takie, iż skoro prawdą jest podana (niska) liczba zabitych bezpośrednio w szarży (13 osób) i skoro byli to szwoleżerowie o różnej randze wojskowej i zginęli zapewne w kilku oddalonych od siebie przynajmniej o kilkadziesiąt metrów miejscach to biorąc pod uwagę warunki terenowe (przełęcz stanowiąca arterię komunikacyjną), czas akcji i warunki pogodowe 30 listopada 1808 i później (śnieg i leżące niepochowane ciała o których napisano we wspomnieniach żołnierzy) prawdopodobna wydaje się teza, że ciała mogły zostać pochowane naprędce i obok miejsca gdzie żołnierze zginęli (wówczas wchodzi w grę teza o kilkunastu mogiłach). Jednak nie jest też wykluczone, że je zebrano i pochowano wspólnie (w ten sposób niejako spełniając przesłankę pogrzebu dla zasłużonych).

Co mnie dziwi to wskazywany w artykule absolutny brak wspomnienia o pochówku/miejscu pochówku w pozostałej spuściznie piśmienniczej po szwoleżerach. Skoro niektórzy z nich, jeśli dobrze zrozumiałem autora artykułu, nawet odwiedzili w późniejszych latach miejsce bitwy, mogli chcieć odwiedzić miejsce spoczynku towarzyszy. I dlaczego nie mieliby o tym wspomnieć w pamiętnikach? Może istnieją jeszcze jakieś inne źródła pamiętnikarskie uczestników tamtych zdarzeń (zwłaszcza po stronie francuskiej i polskiej).

Przemawia jednak do mnie to, że zazwyczaj nie czci się grobów nieprzyjaciela/najeźdźcy (chodzi mi o ówczesny sposób myslenia i postępowania) i dlatego ewentualna mogiła mogła zostać po prostu zniwelowana, wzniesiono na niej jakiś budynek itp. Rodzi się pytanie - czy wiadomo gdzie znajdują się mogiły zabitych podczas szarży i działań prowadzonych przez armie francuską w pobliżu Hiszpanów. To też może być wskazówka. Podobnie do miejsca gdzie pochowano Francuzów (chyba też ponieśli jakieś straty). W tym kontekście ciekawa jest ilustracja z końca lat 20-tych XIX w., która wskazuje za kapliczką jakąś mogiłę. Mógłby to być punkt wyjścia do dalszych badań.

Jest to na pewno temat do przedyskutowania np. na jednej z kolejnych letnich kampanii. Nie powinno się być obojętnym, czy to jest się rekonstruktorem, czy miłośnikiem epoki na to, że szczątki szwoleżerów, nieupamiętnione żadną nawet wzmianką znajdować się mogą pod asfaltem autostrady bądź jakimś budynkiem. Upamiętnia sie dziś, choćby symbolicznie, takie miejsca. Wymaga tego pamięć po bohaterach.

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")

Dzięki za uwagi!

Dokładnie wypunktowałeś wszystkie moje wątpliwości.

W ten sposób najczęściej chyba grzebano zabitych i tak mogło być też w tym przypadku.


W tej kwestii licze na Kolegów, a zwłaszcza na nieocenionego w poszukiwaniach dessaixa.


Mam nadzieję, że do tego czasu coś sie wyjaśni. A o kampanii dobrze byłoby pomyśleć z większym wyprzedzeniem, niż dotąd.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Jeszcze taka refleksja po powtórnej lekturze. Paradoksalnie, fakt, iz w miejscu gdzie lokalna tradycja umiejscawia pochówek szwoleżerów znaleziono tam jak na razie mało przedmiotów mogących do nich należeć, jeszcze chyba nie przesądza sprawy. Tak naprawdę nie wiadomo jak grzebano tych zołnierzy - czy rzeczywiście spełniono co do joty rozkaz o pozostawieniu ich mundurów, effektów. Czy na pewno pamiętnikarz, który widział jeszcze ciała szwoleżerów na śniegu widział ich w mundurach, czy złupionych, a może widział po prostu ciała, a ktoś mu powiedział, że to zołnierze z polskiej jednostki? Jeżeli by było tak, że niektóre przynajmniej mundury i effekta zostały zabrane (co wcale nie musi dziwić biorąc pod uwagę realia epoki) to być może jedynie pozostałości takie jak ludzkie kości pozwolą i to nieprecyzyjnie (bo nie wchodzą w grę przecież badania DNA) zidentyfikować mogiłę.

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")

http://www.labolsa.com/foro/1089209859/i/.
Jeżeli dobrze zrozumiałem,autor sugeruje,że groby Polaków mogą znajdować się w okolicach hotelu Venta Juanilla.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Mało tego. Autor znalazł tam nagrobek na którym było napisane "PRINCIP". Było tam zdjęcie, niestety nie dało się go przekopiować...
(dopiero teraz zauważyłem, że pisze o tym w tym poście...w każdym razie szkoda, że nie ma tego zdjęcia)

Chyba nie. Wspomina raczej o tym miejscu jako upamietnionym jakoby noclegiem Napoleona. Venta de juanilla znajduje się "na dole" pare kilometrów od przełęczy. Autor tego intresujacego tekstu lokalizuje groby Polaków zgodnie z tradycją na szczycie przełęczy.



Co przedstawia to zdjęcie?

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Była to prosta tablica z tym napisem...

Możliwe, że są to groby poległych Hiszpanów. "Principe" to nazwa hiszpańskiego pułku kawalerii. 200 konnych obecnych w Somosierze z tego pułku wymienia się w hiszpanskim odb. Nie wydaje mi się jednak logiczne, aby grób ten znajdował się przy Venta de Juanilla. Usytuowanie mogił na uboczu, w trudno dostępmym miejscu, można wytłumaczyć tym, że polegli Hiszpanie są pochowani tam gdzie zostali zabici, być może podczas ucieczki hiszpańskich oddziałów.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Widzę, że na nic się zdała nasza książka o Somosierze, bo przeglądam rocznicowe artykuły i ciągle napotykam na te same fałszywe, według mnie, stereotypy:

"Rankiem 30 listopada 1808 na przełęczy Somosierra w Hiszpanii doszło do bitwy. Łącznie około 140 kawalerzystów trzeciego szwadronu 1 Pułku Szwoleżerów Armii Cesarskiej starło się z hiszpańskimi powstańcami i w ciągu 8 minut doprowadziło do przełamania ich szeregów. Dało to impuls żołnierzom francuskim, którzy dołączyli się do ataku na teoretycznie niemożliwe do zdobycia pozycje. Powstańcy zostali rozgromieni:.


http://wmeritum.pl/dzis-rocznica-szarzy-pod-somosierra/

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Jak na artykuł popularyzatorski to i tak nieźle. Wprawdzie w detalach jest róznica, jak wskazuje najnowsze opracowanie, ale mogło być gorzej. Gorzej jeśli pojawia się nazwa: SAMOSIERA, której znieść jakoś nie mogę, mimo że wiem, iż funkcjonuje ta forma oboczna. Minie trochę czasu nim ta wiedza spenetruje umysły. Poza tym - nie wszystko jeszcze wyjaśniono. Jak wskazuje artykuł o mogile Somosierry.

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")