Jeszcze żeby autor swoje subiektywne opinie i interpretacje oddzielał od meritum, ale on z kosmosu wzięte opinie przedstawia jak fakty. Szczęśliwie ta książka nie trafi zbyt szeroko pod 'strzechy', więc szkód raczej nie narobi.

Śmiechowe są też fotki znaków drogowych i dróg, wiele wnoszą do poznania tematu.

Autor wychwalając pułk Dziewanowskiego (6 pułk ułanów) i pomstując na wszystkie inne, wyciął nawet część z listu Dziewanowskiego, aby bardziej go „podkręcić”. Na s. 27 pisze:

Przy Dominiku Dziewanowskim znajdowało się zaledwie 60 jego ludzi i aż 150 poznańskich strzelców konnych (nie licząc piechoty). Strzelcy nie byli karni i nie wykazywali należytej subordynacji, o czym pułkownik meldował gen. Janowi H. Dąbrowskiemu już na początku akcji bojowej; pisał doń na przykład z Nowego: „(…) Pomimo wszelkiej karności nie możemy się pochwalić z podpułkownika Umińskiego, żeby się jego ludzie najlepiej sprawowali. Zrobili tu małe na obywateli napaści, za które są karani (…), dalibóg, nie można się obyć bez ekscesu, a najbardziej, że nie można czasami się ustrzec, że dając wódki, jeden wypije parę razy i zaraz głowa nie próżna”.

A tak wygląda ten fragment listu w całości (Staszewski „Źródła wojskowe do dziejów Pomorza” s. 127):

„Pomimo wszelkiej karności nie możemy się pochwalić z podpułkownika Umińskiego, żeby się jego ludzie najlepiej sprawiali. Zrobili tu małe na obywateli napaści, za które są karani, lecz w awangardzie JW. Generale, z wojskiem składającem się z samych dezerterów i do tego szlachty polskiej, dalibóg nie może się obyć bez ekscesu, a najbardziej, że nie można czasem się ustrzec, że dając wódki, jeden wypije parę razy i zaraz głowa nie próżna.”
Strzelcy konni byli brani z poboru, a to właśnie pułk Dziewanowskiego – „towarzysze” byli dezerterami i szlachtą.

_________________
O Francyo...
Gdzie zmarzły biegun, strefy płomieniste,
Tagus, Kon, Tyber toczą swe potoki,
Gdzie strony Wołgi, bory jej cieniste,
Gdzie szczyt gmachów egipskich przebija obłoki,
Walczących za cię, sępom zostawione,
Sterczą Polaków kości rozrzucone....

...no cóż. Miejsce gdzie działy się konkretne wydarzenia można dokumentować na wiele sposobów, ale zawsze trzeba pamiętać by przy fotografii podać dokładny opis "...to jest współczesne zdjęcie miejsca XY...".
Też fotografuję wiele miejsc istotnych historycznie i zawsze tak robię.
...a można posilić się, bynajmniej nie nadużywając programów do obróbki zdjęć by tego sztafażu XXI wieku nie było. To wymaga trochę trudu, ale satysfakcja ogromna.
Oto moje Czarnowo zimą - widok kościoła w Pomiechowie z łachy gdzie stały rosyjskie działa i gdzie atakował Gen. Morand.
Co do zdania zacnego MUIRONA - no cóż może to nowy rodzaj "...konceptualnej pracy nad tekstem..."

Może zostawmy już ten temat.
Chyba to moje największe rozczarowanie, choć rok się jeszcze nie skończył

http://napoleonv.pl/opis/6257894/kampania-1814-od-inwazji-do-abdykacji-napoleona.html

Nareszcie

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon

Zacząłem czytać. Klasyka!

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

...cieszę się, iż ta pozycja została opublikowana w języku polskim.

Między zdjęciem pola bitwy z dobrym opisem objaśniającym co jest co i co było gdzie w interesującym nas czasie, a zdjęciem asfaltowej drogi ze znakiem oznaczającym nazwę miejscowości widzę zasadniczą różnicę .


P.S. Na swoją 'Kampanię 1814' jeszcze czekam, jutro powinna chyba być

Nie chcę bronić autora lub osoby odpowiedzialnej za zdjęcia, ale takie fotki z tego typu informacjami przy założeniu, że książka ma charakter popularny czytelnikowi mogą ułatwić lokalizację. Czy jest to właściwy sposób czy nie to już należy do czytelnika.

Mnie cieszy tym bardziej, że w końcu w historiografii w języku polskim zanika biała plama, którą stanowiły kampanie późnego Cesarstwa. Mam nadzieję, że kiedyś tłumaczenia doczeka się praca Nafzigera o kampanii włoskiej 1813-1814 i jakieś opracowanie walk w Hiszpanii i południowej Francji w tym okresie.

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon