|
Witam,
jako, że dwa dni minęły i nic, tak więc podaję odpowiedź:
Pod Kojdanowem 3 listopada 1812 roku por. Kęski (2gi) z Tatarskiego Pułku Ułanów wchodzącego w skład awangardy gen. Lamberta zdobył znak litewskiego 22 PP (Rosjanie podają mylnie, że 14 PP) z korp. gen Kosseckiego. Tegoż dnia drugi znak tego samego pułku zdobył Starodubowski Pułk Dragonów. Oba znaki (były to zapewne same orły bez płatów sztandarowych) znalazły się następnie w Soborze Kazańskim.
Por.: - Львов С., Армейские уланы России в 1812г., 2002 i Ш. К. Ахметшин, Ш. Насеров, "Долг. Отвага. Честь. Страницы истории татарских воинских частей в Российской армии и Императорской гвардии", 2006
A tak na marginesie poniżej straty w kampanii 1812 roku czterech pułków ułańskich o proweniencji "polskiej" (po nazwiskach oficerów można się zorientować jaki przybliżony odstetek stanowili obywatele oficerowie z ziem zabranych RzON): - Polski Pułk Ułanów: 2 oficerów (rtm. Borozdicz nad rz. Łuchos, chor. Ostrowski) i 150 żołnierzy zabitych, 2 oficerów i 420 żołnierzy zaginionych, 13 oficerów (por. Dunin-Borkowski w Krasnej Pachrze; rtm. Galiow, chor. Łapkowski 2gi, chor. Molski nad rz. Łuchos; płk Wyszesławcow, rtm. Boszniak, mjr Melech/Mielech pod Borodino; por. Gaczewski pod Smoleńskiem; rtm. Helmersen pod Połockiem; ppłk Orłowski, chor. Markiewicz oraz chor. Łapkowsk 1szy ranny i wzięty do niewoli pod Koczerniszkami) i 36 żołnierzy rannych. 21 ofcerów nagrodzonych orderami i złotymi szablami. - Litewski Pułk Ułanów: 3 oficerów (por. Kandaurow zmarł od ran, por. Łukiński zmarł od ran pod Gridniewem; Reichmar zmarł od rany pod Smoleńskiem) i 200 żołnierzy zabitych, 3 oficerów (por. Adrzejkowicz, chor. Kaliński i chor. Wętkowski pod Smoleńskiem) i 117 żołnierzy zaginionych, 13 oficerów (por. Durowa, rtm. Bernacki, mjr Bistrom, rtm. Załoga, chor. Libert, chor. Nazimow pod Borodino; chor. Gruzincow pod Czirikowem i Wiaźmą; rtm. Podjampolski pod Smoleńskiem; por. Rzęśnicki pod Smoleńskiem i Borodino) i 120 żołnierzy rannych. 11 oficerów nagrodzonych. - Tatarski Puł Ułanów: 1 oficer (ppłk Romanowicz Dawid pod Kobryniem) i 170 żołnierzy zabitych, 60 żołnierzy zaginionych, 6 oficerów (chor. Asanowicz Mustafa, chor. Bazarewicz Mateusz, rtm. Józef Baranowski 3ci, rtm. Jan Baranowski 5ty pod Horodeczną; chor. Wiśniowski pod Kojdanowem - później zmarł od ran) i 30 żołnierzy rannych. 8 oficerów nagrodzonych. - Wołyński Pułk Ułanów: żonierzy 4 zabitych i 6 zaginionych. Oficerów 2 rannych i 8 nagrodzonych.
Ostatnio edytowano 10 wrz 2025, o 10:49 przez Andrzej Pochodaj, łącznie edytowano 2 razy
|