Jak sądzę chodzi o starszego syna marszałaka Lefebvre ,Marie-Xavier Josepha przyczyną tego pseułdonimu miał być
awanturniczy sposób życia syna marszałka i częsta zmiana stanowisk (jak uważano przy protekcji ojca) czyli skakał
z gałązki na gałązkę jak ptaszek. Niemniej jednak można spotkać informację że ten pseudonim nosił młodszy syn marszałka
o imieniu Joseph.

Niestety nie. Chodzi o kogoś innego i z innego powodu. Może dla ułatwienia dodam, że kogoś z samych szczytów.

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Widzę, że pomysłów na odpowiedź brak. Może to z powodu, że w pytaniu kryła się niejaka dwuznaczność. Chodziło o to, że gdy Cesarz pojawiał się w czasie parad i na uroczystościach na koniu "Intendant", który był ulubionym przez weteranów gwardii, wołali oni z radością "Jedzie Coco!". "Intendant" był reprezentacyjnym koniem rasy normandzkiej (niektórzy piszą o austriackiej lub hiszpańskiej), maści białej, zwanym przez weteranów właśnie Coco. Zawołanie było żartobliwe i odnosiło się zarówno do konia, co i do Cesarza (bo to on na nim jechał). Niestety nie pamiętam gdzie, ale coś mi się obija w głowie nawet jakaś mała afera z tym związana, kiedy to oskarżono żołnierzy gwardii o strojenie sobie żartów z Cesarza. Oczywiście Napoleon z pobłażliwością kazał machnąć na całą sprawę ręką.

por. Philippe Osché, Les chevaux de Napoléon, 2002

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Może teraz z innej beczki: w czyim memoriale pojawił się projekt utworzenia państwa "Napoleonis"?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Karla von Stein?

Kampie, niestety nie. Szukałbym bliżej

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Hugo Kołłątaj?

Z przykrością muszę powiedzieć, że nie. Nie będę już przedłużał.

Propozycja utworzenia państwa "Napoleonis" pojawiła się w "Memoriale na temat sposobów wybawienia Europy od wpływów Rosji, a przez to pośrednio od wpływów Anglii" gen. Michała Sokolnickiego z lutego 1812 r. (około 200 stron w archiwum S.H.D. 1M1490). Państwo to miało powstać poprzez połączenie Kozaków zaporoskich z Tatarami krymskimi. Więcej o "Napoleonis" m. in. na Wikipedii (https://ru.wikipedia.org/wiki/Украина_в_планах_Наполеона). Tłumaczenie tekstu Sokolnickiego na język rosyjski ukazało się jako: "Михал Сокольницкий. >Исполнено по высочайшему повелению...< Рапорт, поданный Наполеону начальником его контрразведки, польским генералом Михалом Сокольницким, с рекомендациями >о способах избавления Европы от влияния России...<", Минск 2003, 151 stron (tutaj wersja elektroniczna https://hrono.ru/libris/lib_s/sokolnicky00.html).

W polskojęzycznej literaturze na ten temat czy o innych memoriałach Sokolnickiego znajdziemy bardzo niewiele (w zasadzie jedynie o projekcie kampanii na Wołyniu i Podolu). O memoriale możemy przeczytać m. in. w tłumaczeniu książki O. Sokołowa, "Napoleon, Aleksander i Europa 1806-1812". Natomiast w literaturze rosyjsko- i ukraińsko-języcznej jest o tych memoriałach znacznie więcej, traktowanych głównie jako przykład polskiej rusofobii. Swoją drogą, to w jakimś sensie jest przykre, że aby dowiedzieć się czegoś w temacie jakby nie było również polskim i polskiego autora, trzeba sięgać po teksty w rosyjskim tłumaczeniu czy omówieniu.

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

A więc kolejne pytanie: Jakie jednostki i pod czyim dowództwem eskortowały Napoleona w drodze z Oszmiany do Wilna? Od razu dla ułatwienia dodam, że nie chodzi o polskie.

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Chyba już tu nikt nie zagląda

Od Oszmiany (wyjazd około 2 w nocy; niektórzy piszą, że od Miednik, ale włoskie publikacje obstają przy Oszmianie) do Wilna (przyjechali około 10ej rano) cesarza konwojowali włosi z dwóch szwadronów konnych welitów gwardii neapolitańskiej (veliti a cavallo il reggimento della guardia) pod dowództwem płk Caracciolo Lucio ks. di Roccaromana i trzech szwadronów gwardii honorowej (Guardia d'Onore) płk Ferdinanda Sambiase ks. Campanii. Zgodnie z regulaminem gwardii honorowej jechali w eskorcie władcy w mundurach wielkich bez peleryn, mimo, że Napoleon wielokrotnie zwracał się do ks. Campanii, który kłusował po prawej stronie, o nałożenie pelisy i płaszcza. Książę jednak uważał, że byłoby to oznaką słabości kładącą się cieniem na ich honorze. Z każdym kilometrem 40 kilometrowej drogi, którą przebyli w 8 godzin, eskorta cesarza się kurczyła. Ci którzy upadli, zatrzymali lub padły im konie, umierali (43) lub dostawali się w niewolę (101 welitów i 162 żołnierzy gwardii wpadło w ręce Rosjan). Pozostali, w tym obydwaj pułkownicy, dotarli do Wilna z odmrożonymi lub prawie odmrożonymi kończynami. Resztki w kolejnych dniach wycofały się do Królewca.

Por.: E. Pigni, La Guardia di Napoleone re d'Italia, Milano 2001; i chyba wciąż podstawowa publikacja czyli G. Cappello, Gli Italiani in Russia nel 1812, Citta del Castello 1912. Swoją drogą to konia z rzędem temu, kto rozgryzie w nich wszystkie nazwy dolnośląskich, polskich, wschodnio-pruskich, litewskich, białoruskich czy rosyjskich miejscowości

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>