Oczywiście.
źródło: Kunisiewicz, Lwów w 1809 roku

Ordener, Twoje pytanie.

Dziękuję

Pytanie:
Mogę wydać najlepsze świadectwo o X. Studiuje go od dawna i, być może skutkiem uprzedzeń mego umysłu powziąłem względem niego podejrzenie. Odkąd jednak sprawy przybierają obrót poważniejszy, ujawnia on w swoim postępowaniu otwartość, budzącą pełne zaufanie. Zarzucano mu słabość charakteru, lekkomyślność, ale jest to człowiek uczciwy i człowiek honoru. Oddaję mu dowództwo nad wojskiem. - proszę podać kto o kim oraz do kogo.

_________________
''Niektórzy ludzie żyją i umierają pośród swych drzew oliwnych ,niektórzy zmieniają świat nawet pokonani."

Davout w liście do Napoleona o księciu Poniatowskim.

Szybko i bezbłędnie.
Źródło: Szymon Askenazy Książę Józef Poniatowski
Kontynuuj proszę

_________________
''Niektórzy ludzie żyją i umierają pośród swych drzew oliwnych ,niektórzy zmieniają świat nawet pokonani."

Dzięki....

Nowe pytanie:
„Jenerale! Mam zaszczyt oznajmić Ci, że postanowieniem kommissyi rządowej, z dnia 25 b. m., zostałeś mianowany dowódcą gwardyi cesarza, konsystującej w Ruel.”
Kto otrzymał list powyższej treści?

Dzień dobry,

widzę, że brak chętnych a więc może ja odpowiem:

jest to cytat z listu Ministra wojny marszałka Louisa-Nicolasa Davouta, podpisanego przez sekretarza barona Marchaux do gen. dyw. Nicolasa Léonarda Bekera z 25 czerwca 1815 roku, którym to został wysłany do zamku Malmaison, rzekomo "aby zapewnić bezpieczeństwo cesarzowi". W rzeczywistości Joseph Fouché, który kontrolował rząd tymczasowy, obawiał się, że Napoleon może powrócić do armii francuskiej i kontynuować wojnę. Fouché i Davout wiedzieli, że Beker miał wszelkie powody, by nie lubić Napoleona i uznali go za idealną osobę do pilnowania abdykującego cesarza. Beker starał się uniknąć tego nieprzyjemnego zadania, ale jego żołnierski obowiązek przezwyciężył wstręt do intryg toczących się wówczas w Paryżu.

Pozdrawiam

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Nic dodać nic ująć.
Źródło: Montholon, Historya niewoli Napoleona na Wyspie Świętej Heleny

Andrzej, Twoje pytanie.

A więc: 5 grudnia 1805 roku w godzinach wczesnopopołudniowych Napoleon wziął udział w pewnej uroczystości odbywającej się na ówczesnych przedmieściach Paryża. Do pałacu Tuileries powrócił około 17ej, by o 18ej uczestniczyć w wielkiej uczcie mającej miejsce w galerii Diany, a wydanej z okazji wcześniejszej uroczystości.
O jaką uroczystość chodzi i gdzie dokładnie się ona odbyła?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

A nie pomyliłeś przypadkiem daty (roku)? Bo cała korespondencja Cesarza pisana tego dnia (5 grudnia 1805) jako miejsce wysłania podaje: Austerlitz!!
A działania wojenne, mimo wygranej przez Francuzów bitwy jeszcze trwały, trudno więc sobie wyobrazić, żeby Napoleon opuścił swoją armię.

Sacré bleu! Ależ oczywiście, że się pomyliłem! Przepraszam i dziękuję Kampie za zwrócenie mi uwagi Chodziło o rok 1804. Pytanie jest chyba banalne

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>