Pudło.

Witam,

to może ja spróbuję. Są dwie wersje, co do tego kiedy to wypowiedział:
- pierwsza (obstawiam, że tą miałeś na myśli), że była to odpowiedź p. Cobentzelowi podczas konferencji w Udine (w 1797r. w czasie negocjacji przed podpisaniem pokoju w Campo-Formio) rozbijając w tym momencie cenną porcelanę (dar cesarzowej Katarzyny).
- druga z którą gdzieś się spotkałem, że wypowiedział to przed bitwą pod Piramidami (ale niestety nie wiem do kogo).
Cytat stał się znany w XIX w. dzięki sławnym "mówiącym talerzom" z manufaktury fajansów w Sarreguemines, na których umieszczano cytaty ze sławnych ludzi, hasła polityczne, sentencje.

Pozdrawiam

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Właściwie zgodnie z regulaminem powinieś zdecydować się na jedną z odpowiedzi.
Gdybym był drobiazgowy, upierałbym się przy tym.
Ale ponieważ we wszystkich quizach zawsze liczy się pierwsza odpowiedź, a poza tym zbliżają się święta Bożego Narodzenia uznam zagadkę za rozwiązaną.
Chodziło bowiem o pierwszą wersję (chyba tę najbardziej znaną), czyli o rozmowach z Cebentzelem w Udine.

źródła różne, w tym przypadku: Montholon, Historya niewoli Napoleona na Wyspie Świętej Heleny.

Andrzej, Twoje pytanie.

Ależ Kampie, napisałem że obstawiam, że chodzi Ci o pierwszą odpowiedź Drugą była jedynie ciekawostką.

Moje pytanie brzmi następująco: Z pochodzenia Sas, polski szlachcic, niefortunny adiutant ks. Józefa. Następnie służył w rosyjskich wojskach inżynieryjnych (m. in. brał udział w oblężeniu a później rozbudowie "Twierdzy Szwedzkiej", wybrał lokalizację jednej z ważniejszych twierdz w zachodniej części imperium i brał udział w jej budowie, był komendantem Kamieńca Podolskiego i Odessy). O kogo chodzi?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Wilhelm Henryk MINTER

Niestety nie, Kampie.

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Widzę, że brak odpowiedzi. Chodziło mi o:

HECKEL (Heackel; von Hekkel) Jerzy Henryk (Jan) / ГЕКЕЛЬ (Геккель) Егор Федорович (Георг Генрих); (1763–25 stycznia 1832, Odessa). Pochodził z Saksonii. W 1790 r. otrzymał od Stanisława Augusta nobilitację z herbem własnym. Od 1783 r. służył w Regimencie Gwardii Pieszej Korronej - najpierw jako por. adiutant, następnie od 17.11.1784 jako kpt. adiutant szefa regimentu Stanisława ks. Poniatowskiego, w 1786 r. awansował na sztabs kapitana, w 1791 r. na kapitana z kompanią, 23.07.1792 r. na majora (pamiętajmy, że w latach 1790-92 szefem regimentu był Józef ks. Poniatowski). Odbył kampanię 1792 r. jako adiutant ks. Józefa - doradził m. in. wybór fatalnej drogi przez Boruszkowce. Nie przyłączył się do Insurekcji, aresztowany i zwolniony w sierpniu 1794 r.
30.05.1795 r. został przyjęty do służby rosyjskiej w stopniu kpt. inż. w Korpusie Inżynieryjnym. W 1797 roku awansował na mjr. 20.10.1798 r., na własną prośbę, został zwolniony ze służby rosyjskiej w stopniu ppłk i przeniósł się do armii pruskiej. 06.12.1804 r. powrócił do służby rosyjskiej w Korpusie Inżynieryjnym. 07.08.1805 awansowany na płk. Brał udział w kampaniach 1805 i 1806–07 przeciw Francuzom (służył pod dowództwem gen. L. L. Bennigsena). Podczas wojny rosyjsko-szwedzkiej 1808–09 nadzorował prace inżynieryjne podczas oblężenia Sveaborga (zwanego "Twierdzą Szwedzką", obecnie Helsinki), a po jego zdobyciu opracował plan wzmocnienia twierdzy. 14.03.1810 roku został wysłany, aby wybrać miejsce pod twierdzę osłaniającą przeprawy przez Dźwinę Zachodnią. Wybrał Dyneburg, gdzie zgodnie z planem opracowanym z jego udziałem, rozpoczęto budowę twierdzy (do dnia dzisiejszego nieźle zachowanej - porównywalna z naszym Modlinem). 30.08.1811 r. awansowany na gen. mjr (odpowiednik gen. bryg.). Od stycznia 1812 r. ponownie nadzorował budowę twierdzy Dyneburg. W dniach 1–3 lipca 1812 r. brał udział w odpieraniu prób zdobycia przyczółka mostowego. Następnie nadzorował prace fortyfikacyjne w Rzeżycy w guberni witebskiej oraz budowę umocnień Siebieża. 5-6 sierpnia brał udział w bitwie pod Połockiem. W 1813-14 nadzorował prace budowlane w twierdzy Dyneburskiej. 02.10.1814 r. przeniesiony do części kwatermistrzowskiej Świty Jego Cesarskiej Mości. W 1815 r. brał udział w drugiej kampanii francuskiej. Od 30.05.1819 r. był komendantem Odessy i członkiem Odeskiego Komitetu Budowlanego. Komendant Kamieńca Podolskiego od 06.07.1822 r. 22.08.1826 r. awansowany na generała porucznika. Odznaczenia: Order św. Anny I klasy, Order św. Włodzimierza III klasy; złota szabla „Za Odwagę” z diamentami.

Por.: Отечественная война 1812 года: Биографический словарь; M. Machynia i Cz. Srzednicki, Oficerowie Rzeczypospolitej Obojga Narodów 1777-1794. Spisy, t. 3: Wojsko Koronne - Piechota; A. Wolański, Wojna polsko-rosyjska 1792.

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

A więc podobnie:

Pobierał nauki w Saksonii. Służył w wojsku koronnym. W czasie kampanii 1792 r. na Litwie oskarżony o umyślne poddanie się Rosjanom, ale został oczyszczony z zarzutów. Służąc w armii rosyjskiej odznaczył się m. in. w bitwie pod Połockiem w 1812 r. za co został nagrodzony Orderem Świętego Jerzego III klasy i Orderem Świętej Anny I klasy, a za wybitne dowodzenie operacjami wojskowymi w 1813 roku, które doprowadziły do ​​kapitulacji twierdzy w Piławie, zdobycia Spandau i wejścia do Berlina, a także za bitwy pod Lützen i Budziszynem, został awansowany na generała porucznika w dniu 15.09.1813 r. Jeden z lepszych rosyjskich sztabowców w kampaniach lat 1812-1814.

O kogo chodzi tym razem?

Pozdrawiam

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

gen. Piotr Piotrowicz Konowinicyn

Ależ Sewerze?! On na pewno nie służył a wojsku koronnym! Toż to czystej krwi Ruski!

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>