|
Zgadza się.
Obraz namalowany w 1840 roku przez François Bouchot zatytułowany jest Generał Bonaparte w Radzie Pięciuset w Saint-Cloud, czyli wydarzenie, które przypieczętowało obalenie Dyrektoriatu. Za Bonapartem ukazani zostali grenadierzy Thomé i Pourée, którzy służyli w Gwardii przy Przedstawicielstwie Narodowym (Garde près de la Représentation nationale). Dzień po zamachu stanu z 18 Brumaire’a roku VIII (9 listopada 1799 r.), podczas posiedzenia Rady Pięciuset (Conseil des Cinq-Cents) w Oranżerii zamku Saint-Cloud, deputowani (oburzeni wieścią o upadku rządów Dyrektoriatu) zażądali wyjaśnień od Napoleona, gdy ten pojawił się na sali. Rozległy się okrzyki: "Precz z dyktaturą!", "Uznać go za wroga ojczyzny!" oraz "Niech żyje Republika i Konstytucja roku II!". Bonaparte został otoczony, chwycony za kołnierz i popchnięty. W zamieszaniu deputowany Hugues Destrem, znany z niezwykłej siły fizycznej, klepnął Bonapartego w ramię, krzycząc: "Czy po to odnosiłeś swoje zwycięstwa?". W tym samym czasie deputowany Barthélemy Aréna dobył sztyletu i próbował ugodzić generała, lecz grenadier Thomas Thomé zasłonił go sobą, a ostrze przecięło jedynie rękaw jego munduru (i nie miał nic wspólnego z osłonięciem Bonapartego niejaki kpt. Nowosielski-Schalzer). Mimo to grenadierom Thomé i Poutetowi udało się przedostać przez tłum i wyprowadzić wstrząśniętego Bonapartego na zewnątrz. Wkrótce potem oddział grenadierów pod dowództwem generałów Leclerca i Murata wkroczył do Oranżerii przy dźwiękach bębnów i z bronią w pogotowiu, otrzymując rozkaz oczyszczenia sali. Za wzorową postawę w dniu 19 Brumaire’a grenadierzy Thomé i Poutet otrzymali emeryturę w wysokości 600 franków.
Thomas Thomé urodził się 27 września 1773 roku w Monthermé w departamencie Ardeny jako syn Jean-Baptiste’a Thomé i jego żony Jeanne-Catherine Guillemin. 1 marca 1793 roku, w wieku 19 lat, wstąpił w szeregi 2. batalionu 81. Pułku Piechoty. Służąc w Armii Północy, walczył pod Neerwinden, Arlon, Bliescastel, Kaiserslautern i Landau. 6 ventôse roku IV/25 lutego 1796 r. został przydzielony jako grenadier do Gwardii Przedstawicieli Narodu. 8 nivôse roku VIII/29 grudnia 1799 r. awansował na podporucznika w 96. Półbrygadzie Piechoty Liniowej. Wyróżnił się i został ranny w bitwie pod Marengo. Brał udział w kampaniach lat 1805, 1806 i 1807, walcząc pod Haslach, Dürnstein, Halle, Braniewem (Braunsberg) i Frydlandem. 1 stycznia 1806 r. awansował na porucznika, a od 1808 roku służył na Półwyspie Iberyjskim, biorąc udział w bitwach pod Somosierrą, Talaverą (de la Reina), Kadyksem, Pampeluną i Chiclana. 4 marca 1809 roku otrzymał awans na kapitana, a 11 czerwca 1812 roku przeszedł w stan spoczynku i osiadł w Landau. Kawaler Legii Honorowej (14 czerwca 1804 r.).
Edme-Jean-Baptiste Pourée urodził się 18 lutego 1772 roku w Vincennes w departamencie Val-de-Marne. 1 października 1792 roku, w wieku 20 lat, wstąpił jako żołnierz do 24. Pułku Kawalerii. Walczył w szeregach Armii Ardenów i wyróżnił się w bitwie pod Neerwinden 18 marca 1793 r. 7 Nivôse roku VII/27 grudnia 1798 r. został przydzielony jako grenadier do Gwardii Przedstawicieli Narodu. 9 floréala roku VII/28 kwietnia 1799 r. awansował na kaprala. Wyróżnił się w bitwie pod Marengo. 15 pluviôse roku IX/4 lutego 1801 r. został sierżantem. Służąc w Pułku Grenadierów Pieszych Gwardii Cesarskiej, brał udział w kampaniach lat 1805, 1806 i 1807. 19 lipca 1808 r. awansował na porucznika i został przydzielony do 70. Pułku Piechoty Liniowej. Uczestniczył w walkach na Półwyspie Iberyjskim, m. in. pod Saragossą, Bragą, Porto, Puente de Alconétar, Bussaco, Torres Vedras, Sabugal i Arapiles. 7 września 1811 roku awansował na kapitana. W 1813 roku wraz ze swoim pułkiem dołączył do Wielkiej Armii i walczył w kampaniach lat 1813–14, biorąc udział w bitwach pod Lützen, Budziszynem, Lipskiem, La Rothière, Laon oraz w obronie Paryża. Przeszedł w stan spoczynku 12 września 1814 roku w czasie pierwszej Restauracji. Kawaler Legii Honorowej (14 marca 1806 r.).
Źródeł wiele, praktycznie wszystkie opisujące wydarzenia 18 Bruimer'a. Np.: A.-J.-M.R. Savary, Mémoires du duc de Rovigo, pour servir à l'histoire de l'empereur Napoléon; M. Vovelle, C. Hould, F.-L. Bruel, J. Massin, Almanach du Premier Empire, 1965, t. II
I jeszcze jedno przedstawienie, ale bliższe wydarzeniom: Napoléon au Conseil des Cinq-Cents à l'Orangerie de Saint-Cloud, le 19 Brumaire An VIII (10 novembre 1799). Directoire. 15ème pl. des "Principales journées de la Révolution", grafika Jean'a Duplessi-Bertaux z ok. 1801-02 r.
Twoje pytanie.
Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj
Nie masz wystarczających uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
