A ja z kolei przeczytałem bardzo uważnie książkę Rafała Małowieckiego o kampanii w Hiszpanii. Szybko się ją czyta.
Muszę przyznać, że jest to bardzo dobra pozycja o wojnie na Półwyspie. Jest więcej plusów, niż minusów, których jest zresztą w samej książce bardzo niewiele.
Znalazłem tam 8 literówek. Oczywiście, to nie wina Autora. Oto one: 01. str 89, wers 12 od góry, 02. str 91, wers 6 od dołu, 03. str 96, wers 16 od dołu, 04. str 121, wers 2 od dołu, 05. str 170, wers 16 od dołu, 06. str 199, wers 7 od góry, brak [w], 07. str 239, wers 18 od góry, powinno być ''one'', a jest ''ona'' i 08. str 250 wers 10 od dołu.
Wiem, że Autor nie nie opierał się na źródłach, ale stworzył bardzo dobrą kompilację dla okresu Badajoz-Salamanka-Burgos, głównie z pamiętników i opracowań. Brakowało czegoś takiego w polskich bibliotekach. Styl czysty i przejrzysty. Komentarze i przemyślenia wyważone i bardzo rozsądne. Wszystko ma tu swoje proporcje. Nasunęło mi się porównanie z książkami Roberta Bieleckiego. Dobrze, że Autor zrezygnował z opisu obu armii, ich uzbrojenia, umundurowania itd. To był dobry ruch. Podobnie jak to, że Autor skoncentrował się na opisach wyłącznie działań militarnych. Nie rozwodził się nad rzeczami polityczno-społecznymi, które by tylko rozmydliły tekst. Kolejnym wielkim plusem Autora jest to, że nie powielał informacji o udziale Polaków w walkach za Pirenejami, tylko krótko i zwięźle zaznaczył ich obecność. Bardzo mi się to podobało.
A teraz negatywy (ale właściwie ich jest niewiele, bo tylko dwa).
Za minus poczytuję to, że Autor podał parę razy rozmiar w stopach, a nie w metrach. Co to ? My Anglicy ? Panie Rafale, tak nie można ! I jeszcze jeden szczegół, który nie powinien istnieć w tak dobrej pracy: Autor konsekwentnie używa zwrotu ''...niestety, ale...'' Nie chodzi mi o słowo ''niestety'', lecz o ten dodatek ''ale''. Jakoś to mi nie pasuje. Powinien to opuszczać i pisać samo słowo ''niestety''. Wtedy zdanie byłoby bardziej spójne i przejrzyste.
Tak czy siak książka R. Małowieckiego jest warta oprawienia w czarną skórę ze złoceniami. Miejmy nadzieję, że Autor nie spocznie na laurach i doprowadzi całą kampanię do końca. Następną jego książkę kupuję ''w ciemno''.
Daniel

Goldvillu, pamiętniki jak najbardziej mieszczą sie w kategorii źródeł historycznych...

_________________
e-mail: Duroc@poczta.fm
"Oddal się Najjaśniejszy Panie, to Cię zbyt udręcza!"
Geraud Christophe Duroc, książę Friulu, wielki marszałek pałacu
Ostatnie słowa...

Tak, oczywiście !!!
Wyraziłem się chyba trochę nie za jasno. Pisząc ''źródła'' miałem na myśli stare dokumenty w archiwach. Dokumenty, raporty, zestawienia itd, które spłonęły podczas Powstania Warszawskiego w 1944 i w 1939. W Warszawie było trochę papierów z epoki o wojnie na Półwyspie.
Jasne, że i Autor oparł się na źródłach : choćby na niepublikowanych rozkazach gen. Wellingtona (z netu). Jestem pod wrażeniem tej pracy, bo sam studiowałem historię na UW. Oczywiście, pamiętniki to pierwszorzędne żródło historyczne. Podsumowując: jest to bardzo dobra książka. Dobrze napisana, solidna pozycja. Nie będziemy mieć zapewne tłumaczenia książek Charles'a Omana, ale luka w historii hiszpańskiej ''awantury'' Napoleona jest już częściowo uzupełniona.
Ukłony.
Goldville

Rzeczone literówki w żaden sposób nie wypaczają treści opracowania rafalma.
Przy okazji gratuluję spostrzegawczości.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Ja w tym tygodniu poszalałem

Kupiłem:
- ARMIĘ SASKĄ 1763 - 1815 cz. 2 Jana Snopkiewicza
- GETTYSBURG Grzegorza Swobody
- W CIENIU NAPOLEOŃSKICH ORŁÓW Michała Baczkowskiego
- Z DZIEJÓW HUSARII Radosława Sikory
- NAPOLEOŃSKI SZCZECIN 1806-1813 Cezarego Domalskiego

oraz na stoisku z tanią książką w markecie:

- Wiedeń 1814 Davida Kinga
- Napoleon w Egipcie Paula STRATHERN'a z Rebisu.
Te dwie ostatnie udało mi się, po targach, kupić za 40 zł !!!!!!!

Przeczytałem już "husarię". Jest to bardziej przewodnik po temacie niż książka dla specjalistów. Autor, (zresztą praktykujący husarz ), przedstawia w sposób bardzo klarowny zjawisko społeczne i militarne jakim była husaria. Oprócz tego stawia i dowodzi tezy, obala mity, a nade wszystko widzi możliwość użycia tej formacji w Wojnach Napoleońskich.
Według mnie jest to lektura obowiązkowa dla każdego zainteresowanego naszą historią wojskowości. W książce jest bardzo dużo ciekawych i nowych ilustracji, które jednak w większości są trochę zbyt małych rozmiarów.

Pozdrawiam
Piotrek

Witam
Też miałem udane łowy
Na ,,Wakacyjnym Kiermaszu Książki" w bibliotece miejskiej zakupiłem:
Pamiętniki F.P.de Legura za 1zł
Wazowie w Polsce-Leszka Podhorodeckiego za 1zł
Stefan Czarniecki-Spieralskiego za 1zł
Napoleoniada-Łysiaka za 1zł
Henryk Dembiński-Szyndlera za 1zł
Książe Józef Poniatowski-Jerzego Skowronka za 1zł
Jazda Polska-Stefana Pajączkowskiego za 50gr
Kłopoty z Panią Walewską-Mariana Brandysa za 1zł
Z serii Arsenał Polski:Triumf Wiedeński 1683 i Powstanie Niespełnionych Nadziei 1863-za 50gr(fajne kolorowe wkładki mudurowe)
W Kręgu Napoleona Rewolucji Europejskich-Władysława Zajewskiego za 1zł
pzdr
Piotrek

Dokańczam właśnie czytać historię lejb-gwardyjskiego ułańskiego pułku, autorstwa Bobrowskija, tj. Bobrowskij P. O., Historia lejb-gwardyjskiego Ułańskiego Jej Imperatorskiej Mości Monarchini Cesarzowej Aleksandry Fiodorowny pułku, t. I-II, St. Petersburg 1903.
Niezwykle ciekawe rozdziały tj. IV i V dotyczą kampanii 1812 roku [około 70 stron], gdzie opisano dokładne marszruty, straty, chwalebne momenty [np. Tarutino] itp.

Pozdr.
B.

Otrzymałem jakiś czas temu pracę Tomasza Strzeżeka, Kawaleria Królestwa Polskiego w powstaniu listopadowym - mobilizacja i podstawy funkcjonowania, Olsztyn 2006. Oraz wydruk porządnego artykułu tegoż autora: MIĘDZY WOJNĄ A POKOJEM. WYBRANE ZAGADNIENIA Z DZIEJÓW KAWALERII ROSYJSKIEJ W LATACH 1815 – 1830.

Jak dotychczas zdołałem się dowiedzieć że w nowych oddziałach jazdy zaistniał 1. Żydowski Szwadron Jazdy Ochotniczej którego dowódcą był Józef Berkowicz... syn słynnego Berka Josielewicza.
Pod koniec lutego 1831 roku, włączono szwadron do 1. pułku jazdy Mazurów, jako 7 szwadron.

Niestety z czasem okazało się że potomek słynnego szasera był raczej słabym dowódcą. A to w połączeniu z problemami finansowymi [oskarżenia o matactwo], przekreśliło plany wystawienia pełnego regimentu jazdy.
18 kwietnia szwadron przydzielono do rezerw pułku Mazurów, a Berkowicza oddano w dyspozycję innego oddziału.

Pozdr.
B.

A do mnie przybyła właśnie paczka z książką Siergieja Popowa, Armijna i garnizonowa piechota Aleksandra Pierwszego. Mundury pułkowe, Moskwa 2010. Liczba stronic 280.

Jest to niezwykłe opracowanie tyczące umundurowania carskiego piechura, od początku reform wojskowych Aleksandra I aż do lat 30'tych XIX stulecia. Autor wyszczególnił wszystkie regimenta piesze, z barwnymi przekrojami mundurów. Bardzo mnie również cieszy fakt oparcia się o główne archiwum historyczno-wojskowe w Moskwie





Pozdr.
B.

Hej!
A można by prosić o dobry skan umundurowania Pułku Wileńskiego?

_________________
Wileński Pułk Muszkieterski