Hmmm, w listach osobowych 8. ułanów występuje "sztabstrębacz" jako cappo di tutti trąbitti

Z określeniem sztabstrębacz, albo trębacz sztabowy spotkałem przy okazji etatu z marca 1807 r. (w 1810 r. występuje on - chyba, nie mam przy sobie Gembarzewskiego - po prostu jako trębacz). Ale to akurat jest łatwe do wytłumaczenia - w obu etatach (z 1807 i 1810 r.) w sztabie był tylko jeden trębacz; to określenie oznaczać więc może jego usytuowanie. Termin chyba nie jest do zastosowania w przypadku gdy w sztabie trębaczy jest trzech (nasz leitmotiv oraz dwóch brygadierów) i to w dodatku wyraźnie shierarchizowanych pod względem funkcji i płacy.

Gembarzewski wymienienia po 2 trębaczy na kompanię plus "trębacz pułkowy" w sztabie regimentu. To co napisał hr. von Kozic wydaje się jednak potwierdzać, że "trębacz pułkowy" lub "sztabstrębacz" to "trompette major".

_________________
Mon Mouton est un lion
Napoleon

Jeżeli miałbym wybierać między tymi dwoma określeniami zdecydowałbym się na "trębacz pułkowy", z ew. przypisem objaśniającym funkcję i podaniem określenia XIX-wiecznego "sztabstrębacz" w tymże przypisie jako ciekawostki, a także archaizmu językowego. Poza silną konotacją z językiem niemieckim, z którego ów "sztabstrębacz" został zapewne zapożyczony, termin nie brzmi tak dobrze w języku polskim jak "trębacz pułkowy." Zbitka spółgłosek "sz-s-cz" przyprawiać będzie mniej militarnie wyrobionego czytelnika o ból głowy, nie mówiąc o tym, że to jednak zapożyczenie. Oczywiście, przydałoby się również funkcjonalne omówienie w przypisie terminu ponieważ, jak wydaje się z naszej dyskusji, sprawa nie jest tak oczywista.

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")

Mam na oku F.Kircheisena ,,Napoleon-Obraz Życia''wyd 1931/polskie/.Może ktoś czytał?.Warto wydać 500zł?.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Bardzo dobrze napisana, jeden z klasyków europejskiej napoleonistyki
Natomiast nie spodziewaj sie żadnych rewelacji merytorycznych, dla kolekcjonerów być może gratka, dla zwykłego czytelnika, chyba za drogo... Za 500 zł można kupić wiele innych ciekawych pozycji napoleońskich...

Pozdr

_________________
e-mail: Duroc@poczta.fm
"Oddal się Najjaśniejszy Panie, to Cię zbyt udręcza!"
Geraud Christophe Duroc, książę Friulu, wielki marszałek pałacu
Ostatnie słowa...

.Szkoda, myślałem,że zrobię sobie prezent urodzinowy.Zainteresowanych odsyłam na Allegro.

_________________
,,Messieurs,prevenez les grenadiers que le premier d'entre eux qui m'amene un Prussien prissonier ,je le fais fusiller''.Gen.Roguet.Ligny.

Przed chwilą wyczytałem, że w 1809 r. Żydzi zostali usunięci z warszawskiej ulicy Napoleona. Z kontekstu wynika, że mieściła się ona - chyba - pomiędzy Długą, a Senatorską. Czy wiecie jak dokładnie przebiegała?

Karolina Beylin w swojej pracy "Piętnaście lat Warszawy 1800-1815" przytacza fragment z pamiętników Nakwaskiej zapisanych pod datą (nomen omen) 13 grudnia 1807roku: "Wczoraj obchodzono rocznicę zawartego pokoju między Francją a Saksonią, na uczczenie czego ulica Miodowa została w tymże dniu solennie przechrzczona na ulicę Napoleona." Podobnie wspomina o nowej nazwie ulicy przy opisie uroczystych obchodów wprowadzenia Kodeksu Napoleona 1 maja 1808 roku: "Wzdłuż ulicy dawniej zwanej Miodową, obecnie Napoleona, stały szpalery wojska."
O zmianie miejsca zamieszkania Żydów wspomina autorka w rozdziale dotyczącym roku 1810 (stycznia). Takowe rozporządzenie wspomniane jest w kontekście przeprowadzania spisu ludności. Warszawscy Żydzi mieli zamieszkać przy ulicy Królewskiej w sąsiedztwie Pociejowa.

Dzięki Waldku.