...takie półsłońca się zdarzały - oto fotografia z katalogu jednego z domów aukcyjnych w Paryżu.

Tylko, że to są blachy Legii Nadwiślańskiej, przynajmniej na szwolożerskiej się z taką nie spotkałem...

Witam, mam pytanie odnośnie banknotów na terenach polskich w roku 1807 wyemitowanych przez Komisję Rządzącą. Natrafiłem na informację o emisji biletów o nominałach od 100 do 3000 złotych na sumę ogólną 33 400 000 złotych. Pierwsza emisja tych banknotów (zabezpieczonych na dobrach króla pruskiego na terenach polskich przez niego dotąd zajmowanych) miała mieć miejsce w czerwcu 1807 roku, kiedy puszczono w obieg 10 mln złp. Emisję usankcjonował podobno dekret cesarski z 16 maja 1807 roku z Finckensteinu. Na biletach widniał podpis członka Komisji oraz komisarza wydelegowanego z izby administracyjnej jednego z departamentów pruskich. Byłbym wdzięczny za jakieś dalsze informacje czy źródła dotyczące tej emisji, gdyż dotąd nie słyszałem o innych polskich banknotach z tego okresu emitowanych przez Polaków nie licząc talarów z 1810. Wielkość emisji z 1807 jest dość znaczna, dlatego dziwi mnie to, że nigdzie nie spotkałem wizerunków tych biletów.

Wracając do tematu... Znalazłem broszurę w której jest artykuł na ten temat, może coś wyjaśni...
http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=74962&from=pubindex&dirids=11&lp=1558

Może ktoś wie, w jakim dniu tygodnia ukazują się numery "Zwycięskich bitew Polaków" Bellony. Pytam, bo w tym tygodniu ma być "Somosierra".

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Biorąc pod uwagę recenzje poprzednich części tej serii i nazwisko autorki, trzymałbym się od niej z daleka... z bardzo daleka

No i zakupiłem tę książeczkę... Na pierwszy rzut oka piękne ilustracje, bibliografia króciutka: Bielecki (Somosierra i Wielka Armia) Zahorski (Napoleon), Brandys, Chandler (The illustrated Napoleon) i trzy wywiady, tak że nic odkrywczego i nowego nie ma co się spodziewać...
Co do wpadek od razu rzuciły mi się w oczy dwie: Dziewanowski poległ w bitwie (to chyba nie wpadka, tylko jakoś dziwnie zbudowane zdanie...A ono brzmi:"Zginęli w bitwie: kpt. Dziewanowski, który zmarł na skutek obrażeń"), data śmierci San Juana 7 stycznia 1809 r.
Jeszcze nie przeczytałem całej, ale nie żałuję tych 20 zł.
Pozdrawiam.

Też oczywiście kupiłem.
Myślę, że tego rodzaju wydawnictwom nie trzeba stawiać zbyt wygórowanych wymagań. "Na oko" książeczka sprawia pozytywne wrażenie, a miłośnicy Ospreyów mogą być nawet zachwyceni. Z pewnością też spełnia ono wszelkie zadania stawiane popularyzacji historii. Dla mnie najważniejsze jest, czy sa w nim jakieś istotne przewartościowania wydarzeń, których odbiór dzisiaj bliższy jest mitologii niz historii. Pod tym względem niestety nic się nie zmieniło, chociaż pojawiła niewielka zapowieź zmian, pochlebiam sobie, pod moim wpływe. Mianowicie Autorka w trzech przypisach powołała się na opracowanie, publikowane na naszym portalu: "Somosierra 1808. Chrzest bojowy trzeciego szwadronu". Dziwne tylko, że nie potrafię zlokalizować tych przypisów w tekście. Domyślam sie tylko, że chodziło o podział sił San Juana na trzy częśći: Sepulveda-Somosierra-Robregordo. Przy czym najbardziej istotne dla sprawy jest poewtórzenie wniosku, że na przełęczy rozlokowane zostały najsłabsze z wszystkich oddziałów, co koresponduje z moja tezą, że San Juanowi nie tyle chodziło o obronę pozycji, ile o ocalenie najlepszych pułków do dalszej walki. Niestety, taka perspektywa kłóci sie trochę z ogólną tezą, usankcjonowaną długoletnią tradycją podkreślania, że przeciwnik Francuzów w Somosierze był szczególnie zdeterminowany do walki i silny, potwierdzana przez autorkę np. przez powtórzenie rzekomego przydomku San Juana - "fanatyczny Kastylijczyk".
Mam też jedną watpliwość natury merytorycznej. Ciekawe mianowicie, skąd Autorka zaczerpnęła wiedze na temat ustawienia czterech dział na 8 metrowej (sic!) szerokości drodze w ten sposób, że skrajne dwie stały na swoch łożach z kołami, a dwie wewnętrzne zostały kół pozbawione.
To tyle i chyba wystarczy

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Ja jestem zdziwiony, że nikt jeszcze nie sprawdził tych wiadomości... Sporządzone do tej pory notki biograficzne San Juana zawierają same błędy Główny z nich to ten, że służbę wojskową San Juan rozpoczął pod Manuelem Godoyem w 1801 r. w tzw. "Wojnie Pomarańczy" i otrzymał stopień podpułkownika...
Otóż Benito San Juan walczył już z Francuzami w 1795 r. Był uważany za dzielnego i błyskotliwego oficera, walki toczyły się głównie w Kastylii, więc prawdopodobnie stąd ten przydomek...Służył w pułku Husares Españoles, w 1796 r. pełnił tutaj funkcję podpułkownika, (posiadając już stopień pełnego pułkownika)...

W pełni się z Tobą zgadzam, że biografia San Juana wymaga weryfikacji, ale sami Hiszpanie nie potrafią tego zrobić, co niezwykle mnie dziwi. Nie znamy nawet daty jego urodzenia, a przecież wiek też jest ważnym czynnikiem oceny dowódcy. Niestety przytoczone przez Ciebie fragmenty mylnej, jak się okazuje biografii, zostały podane również przeze mnie na podstawie najnowszych opracowań hiszpańskich, ale to i tak więcej, niż podali dotąd Bielecki czy Nieuważny.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."