Le Soleil d'Austerlitz... to 5-sekundowy filmik. Te zawsze budzą znacznie większe zainteresowanie, bo trwają na tyle krótko, że nie potrzebują większej uwagi. Na Twój tekst trzeba jednak poświęcić przynajmniej kilkanaście minut, a na to nie każdy jest w stanie się zdobyć. W każdym razie myślę, że warto było go tam opublikować, bo dotarł znacznie dalej niż nasze forum...

Wybacz, Włodku to moje marudzenie... przecież jestem Ci wdzięczny za Twoje starania i zainteresowanie tematem.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Szanowny Zenobi,

ludzie mają przekonania, a nie wiedzę. I w tych przekonaniach starają się utwierdzać, a internet pozwala znaleźć "dowody" na nawet największą bzdurę i daje iluzję wiedzy na każdy temat. A zdobycie rzetelnej wiedzy wymaga wysiłku intelektualnego pomnożonego przez czas. O późniejszej analizie i refleksji nad tą zdobytą wiedzą już nie wspominam. A to dotyczy chyba nielicznych koneserów - i tak dobrze, że są ci nieliczni... Dlatego też mam wrażenie, co z przykrością muszę przyznać, że stoimy na z góry straconej pozycji.

Przy okazji gratuluję dociekliwości i rzeczowości badań nad Somosierrą. Przyznaję, że dawno temu zajmując się jej ikonografię, sam się pogubiłem w jej opisach. Ale, że w zasadzie zajmowałem się wizualną stroną jej legendy, to aż tak mi to nie przeszkadzało. Ważniejsze były te skały, błyskające szable i noże, furkoczące proporce, galowe mundury ... Bo to stawało się częścią imaginarium naszych zmitologizowanych dziejów.

Pozdrawiam

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Wydana w tym roku książka. Jeszcze nie czytałem (muszę używać translatora), ale w bibliografii są Janku Twoje książki, a w tekście Twoja mapka, określona jako "nowa", w odróżnieniu od podanych wcześniej "tradycyjnych".

To bardzo dla mnie, Piotrze przyjemna wiadomość! Czyżby autor powtórzył też za mną podział bitwy na 5 faz?

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Na to wygląda. Muszę przeczytać.

Może podzielisz się uwagami?

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

AI robi to znacznie lepiej

"Wśród ludzi, którzy bliżej zajmują się historią wojen napoleońskich, z trudem znaleźlibyśmy kogoś, kto nie słyszałby o bitwie pod Somosierrą i o wydarzeniach, które rozegrały się 30 listopada 1808 roku niemal u bram hiszpańskiej stolicy Madrytu.

Somosierra jest jednym z kluczowych punktów nie tylko dla miłośników epoki francuskiego cesarza Napoleona I i jego Wielkiej Armii, ale zwłaszcza dla tradycji polskiej kawalerii i armii. Nie doszło tu do widowiskowego starcia kawalerii, jak w przypadku gwardii cesarskiej i carskiej w bitwie pod Austerlitz (Sławkowem) 2 grudnia 1805 roku. Nie był to potężny atak francuskiej kawalerii, jak pod Iławą 8 lutego 1807 roku. Kawalerzyści nie ruszali tu wielokrotnie do odważnych, wyczerpujących i krwawych szarż, jak francuscy kirasjerzy 21–22 maja 1809 roku pod Essling i 5–6 lipca tego samego roku pod Wagram.

Nie było to również jeszcze krwawsze i wyniszczające starcie w stylu zdobycia Wielkiej Reduty przez saksońskich kirasjerów pod Borodino 7 września 1812 roku, a wreszcie nie był to też imponujący, desperacki i bezowocny atak francuskiej kawalerii, której brakowało wsparcia piechoty w fatalnej bitwie pod Waterloo 18 czerwca 1815 roku.

Mimo to, bez wątpienia, doszło tu do najdzielniejszego heroicznego ataku kawalerii w całych wojnach okresu Wielkiej Rewolucji Francuskiej, Konsulatu Bonapartego i Cesarstwa Napoleona, nie wyłączając żadnej strony i armii w tych długotrwałych konfliktach."

Jestem w trakcie czytania czeskiej wersji "Somosierry". Niestety, autor udaje, że powołuje się na moją i Rafała Malowieckiego książkę, a tak naprawdę po prostu przepisuje całe jej obszerne fragmenty. Kompozycja całości z podziałem na rozdziały, można powiedzieć, przeniesiona 1:1. Jak to nazwać?

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Jeśli faktycznie ma to miejsce to nie można tego nazwać inaczej niż plagiatem. Byłoby to bym bardziej smutne, że mówimy o osobie z doktoratem. Może udałoby się zorganizować jakąś osobę znającą czeski, która mogłaby potwierdzić Twoje przypuszczenia?

_________________
Pole bitwy jest miejscem gdzie króluje chaos. Zwycięża ten kto potrafi ujarzmić ten chaos, zarówno jego własny jak i przeciwnika.
- Napoleon