Nasza księgarnia

Polecamy! Odwiedzając sklepy internetowe pomagasz utrzymać nasz serwis!

Fryderyk August Wettin (1750-1827)

Opublikowano w Ludzie Cesarza

Fryderyk August był synem Fryderyka Chrystiana, królewicza polskiego i elektora saskiego, oraz jego żony Marii Antoniny Walpurgis, córki cesarza Karola VII. Elektorem saskim został w roku 1763, kiedy to w Dreźnie doszło do dwóch zgonów: 5 października zmarł August III, król polski, a w dwa miesiące później, 17 grudnia, jego syn, elektor Fryderyk Chrystian. Tradycje związków z Rzeczpospolitą, jak i znajomość języka polskiego Fryderyk August wyniósł z lat dziecinnych. Do 1768 roku, tj. do osiągnięcia pełnoletności, Saksonią rządziła zań matka. Ożenił się z Marią Amalią Augustą, córką palatyna Zweibrücken i miał z nią córkę, Marię Augustę Nepomucenę.
Jako władca Saksonii rządził mądrze, starając się podnieść gospodarczo kraj po zniszczeniach wojny siedmioletniej; otaczał opieką oświatę. Za rządów Fryderyka Augusta emigracja polska w latach 1792 i 1794 liczyć mogła na schronienie w Dreźnie. W 1806 roku po bitwie pod Jena przeszedł na stronę Napoleona, wprowadził Saksonię do Związku Reńskiego i przyjął od cesarza Francuzów koronę saską. Na mocy traktatu w Tylży (1807) został władcą Księstwa Warszawskiego i wkrótce podpisał oktrojowaną przez Napoleona konstytucję. W prowadzonej przez Francuzów wojnie z koalicją międzynarodową zgodził się na dostarczenie Francji kontyngentu w wysokości 30 tyś. żołnierzy. Rzadko przebywał w Rzeczypospolitej, a wpływ na rządy miał przede wszystkim przez ministra sprawiedliwości Feliksa Franciszka Łubieńskiego. Po bitwie pod Lipskiem w 1813 roku dostał się do pruskiej niewoli. Na kongresie wiedeńskim ocalił wprawdzie tytuł królewski, ale zrzekł się tytułu księcia warszawskiego i zmuszony został do odstąpienia części Saksonii Prusom. 22 maja 1815 roku wydał pożegnalną proklamację do Polaków.

Źródło: Wielka Historia Polski, t. 6