Nasza księgarnia

Polecamy! Odwiedzając sklepy internetowe pomagasz utrzymać nasz serwis!

Wojsko Księstwa Warszawskiego - piechota

Opublikowano w Armia polska

Piechota. W wojsku Księstwa Warszawskiego było siedemnaście pułków piechoty. Pierwszych dwanaście powstało w latach 1806-1807, a pułki 13-17 w czasie kampanii galicyjskiej i po jej zakończeniu. Ponadto w 1812 r. utworzono na Litwie pułki piechoty 18-22 oraz pułk strzelców litewskich. W skład piechoty wchodziły kompanie wyborcze grenadierów i woltyżerów, fizylierzy oraz saperzy. W początkowym okresie Księstwa polska piechota posługiwała się zdobycznym karabinem pruskim, a broń francuska należała do rzadkości. Po 1809 roku w armii polskiej było też trochę zdobycznej broni austriackiej. Ówczesna broń piechoty była zawodna, na 20 strzałów przypadały 3 - 4 niewypały. Przy złej pogodzie (np. mgła, deszcz) zdarzało się, że piechota nie mogła w ogóle strzelać. Aby wystrzelić, żołnierz musiał wykonać kilka operacji. Najpierw należało rozerwać zębami ładunek, wsypać proch do lufy, przyklepać go stemplem, wepchnąć kulę do lufy, umocować ją przybitką z pakuł, podsypać proch na panewkę i zamknąć ją. Całość tych operacji pochłaniała przynajmniej 30 sekund. Piechota polska na ogół przewyższała wojsko francuskie. Niektóre pułki (np. Legia Nadwiślańska) nie miały sobie równych - poza starą gwardią.

 

Grenadierzy jako doborowa piechota używani byli do wykonywania szczególnie trudnych zadań: osłony skrzydeł, formowania kolumny szturmowej itp. W dobie napoleońskiej formowano po jednej kompanii grenadierów w każdym batalionie piechoty.
Grenadierzy ubrani byli w spodnie, tzw. rajtuzy białe, kurtkę granatową z białymi wyłogami, ozdobioną czerwonymi naramiennikami i wypustkami kołnierza oraz karmazynowymi mankietami i lamówką. Mieli białe lederwerki i ładownice. Na głowie futrzana bermyca ze złoconą tarczą, ozdobioną czerwoną kitą i srebrnym plecionym sznurem. Uzbrojenie stanowiły karabiny z bagnetem i pałasze z czerwonym temblakiem. Na plecach skórzany tornister i zrolowany koc, a z tyłu do pasa przytroczona torba.

 

Woltyżerowie, czyli strzelcy wyborowi piechoty; tworzyli tzw. kompanie wyborcze (wyborowe). W wojsku polskim w okresie Księstwa Warszawskiego każdy batalion piechoty miał 2 kompanie wyborcze: grenadierską i woltyżerską. Ubiór woltyżerów podobny do fizylierów.

 

 

Fizylierzy, czyli piechurzy uzbrojeni w strzelby skałkowe. W wojsku Księstwa Warszawskiego fizylierami nazywano lżej uzbrojone kompanie w pułkach piechoty. Kurtki granatowe, takiegoż koloru spodnie na zimę, a białe płócienne czechczery latem. Czapy rogate z czarnego filcu ozdobione białym orłem, a pod nim blachą żółtą z numerem pułku. Podoficerowie oprócz karabinów nosili pałasze.