Nasza księgarnia

Louis Lepic (1765-1827)

Opublikowano w Słynni dowódcy

Choć nie należy do najbardziej znanych napoleońskich dowódców, Louis Lepic był jedną z osobistości Gwardii Cesarskiej i został zapamiętany głównie z powodu pewnych słów. Wstąpił do francuskiej kawalerii jako szeregowiec w 1781. Był brygadierem w Garde constitutionnelle Ludwika XVI i w 1792 r. został oficerem. Wziąwszy udział w szeregu bitew i otrzymawszy kilka ran, w 1805 r. został dowódcą pułku grenadierów konnych Gwardii Cesarskiej, jednego z najbardziej prestiżowych w całej armii. Największą sławę zdobył pod Pruską Iławą, kiedy prowadził swój pułk pomimo nękającego go ciężkiego reumatyzmu. Jego żołnierze byli przygwożdżeni ogniem wrogiej artylerii, kiedy Lepic wypowiedział to słynne zdanie: "Głowy do góry! To kule, nie gówno!". Zdarzenie to unieśmiertelnił na swym obrazie Detaille, zatytułowanym francuską wersją okrzyku: "Haut les têtes! La mitraille n'est pas de la merde!". Bardziej znaczącym, było jednak dowodzenie Lepica w wielkiej szarży kawaleryjskiej. Razem ze swoimi ludźmi został odcięty od swojej armii, odrzucił jednak wezwanie do poddania się i udało mu się przebić z powrotem, otrzymując ranę. Napoleon powiedział, że bał się, iż Lepic został pojmany przez wroga. Lepic odpowiedział, że jedyny raport, jaki Cesarz mógłby o nim otrzymać, byłby o jego śmierci, lecz nigdy o poddaniu się. Lepic walczył potem jeszcze pod Wagram.
Mianowany generałem brygady, służył z kawalerią Gwardii na Półwyspie Iberyjskim. W 1811 r. pod Fuentes de Oñoro poprowadził do ataku brygadę, składającą się nie tylko z członków jego pułku, ale także szaserów, lansjerów i mameluków. Kiedy w tej bitwie dostał polecenie szarży, odpowiedział, że ma rozkazy ruszania tylko za wyraźną zgodą Bessieresa. Marbot zauważył, że Lepic gryzł ostrze szabli, sfrustrowany tą wymuszoną bezczynnością. Po służbie w kampanii rosyjskiej 1812 r., w lutym 1813 został generałem dywizji, a później w tym samym roku, dowódcą 2 pułku Gwardii Honorowej. W trakcie Stu Dni, nie zajmował żadnego wojskowego stanowiska.

Tekst za: Philip Haythornthwaite, Napoleon's Commanders (2) - 1809-1815
Tłumaczenie: Oudino