Z okazji 250 urodzin Napoleona Bonaparte pod pomnikiem Cesarza w Warszawie zostały złożone kwiaty w imieniu Ośrodka Studiów Epoki Napoleońskiej, Miasta Lidzbark Warmiński, Muzeum Romantyzmu w Opinogórze, Muzeum w Witaszycach oraz wortalu Napoleon.org.pl. VIVE L'EMPEREUR!

Zdjęcie wykonał dr Krzysztof Ostrowski

Artylerzyści

Książka już dostępna. Kliknij, aby zamówić!

Przeszłość to nie tylko to co pamiętamy, ale także to o czym zapomnieliśmy. To stwierdzenie idealnie pasuje do opisanych w pracy wydarzeń związanych z polską insurekcją na ziemiach dzisiejszego Zagłębia Dąbrowskiego, nazwanych po 1795 roku Nowym Śląskiem. Początkiem opisywanych wydarzeń był listopad 1806 roku, kiedy na ziemie zaboru pruskiego wkroczyła Wielka Armia Napoleona, a jednym z regionów, które stanęły do walki o wolną Polskę był Nowy Śląsk. Szczególny był jednak fakt, że powstanie przeciw Prusakom rozpoczęto na tym obszarze bez obecności wojsk francuskich, spontanicznie i  z zaangażowaniem wszystkich grup społeczeństwa.

Rocznica Arcole.
Dnia 17 listopada tegoż roku, w czasie pięknego jesiennego poranku, Napoleon opuścił park Saint-Cloud żeby pójść na polowanie do marszałka Masseny, gdy w tem wieśniaczka, której mąż został skazany dożywotnie na galery za kradzież zbrojną ręką popełnioną na publicznej drodze, rzuciła się przed konie wołając: — Łaski! łaski! Ta kobieta już kilka razy spotykana była na drodze cesarza, który uderzony energią jej poruszeń i wyrazów, kazał sobie zdać sprawę z postępków jej męża; ale osądził że łaska była niepodobną. Jednak gwałtowność boleści wieśniaczki, tarzającej się z rozrzuconymi włosami między końmi, jej jęki, piękność nawet, wzruszyły Napoleona, który rzekł do Berthier, przy nim siedzącego: że człowiek, który umiał wzbudzić takie zajęcie w kobiecie, posiadał zapewne przymioty, odróżniające go od innych zbrodniarzy.

— Ale, dodał, niebezpieczeństwo podobnego pobłażania, sąd zgorszony Nie mogę. Ta stanowcza odmowa miała być ostatni raz wymówioną przez Napoleona, gdy w tem nagle uderzany jakimś wspomnieniem i zwracając się do swojego łowczego, który, w czasie tej sceny nie wymówił ani słowa: — Ale, Berthier, rzekł, wszak dziś rocznica bitwy pod Arcole? — Najjaśniejszy panie... zdaje mi się, że... tak. — A ja tego jestem pewny. Ten nawał uczuć i wspomnień uniosły go; dodał więc: — Łaska, udzielona na pamiątkę wielkiego wypadku, nie może być niebezpieczną, ona przypominać go będzie Francji... Udzielam łaskę żądaną.

NAPOLEON NA BIWAKU, W TUILLERIES I NA WYSPIE Śtej HELENY.

     Mój dziesięcioletni syn kocha ołowianych żołnierzy. Poszedłem niedawno do Hamley'a. żeby mu kupić na gwiazdkę. Nauczony doświadczeniem nie zabieram go na tego rodzaju zakupy. Pensja specjalisty w dużym angielskim szpitalu jest nie najgorsza, ale nie wystarcza na zakupywanie całych miniaturowych armii. Nawet sam wybór nie był łatwy.

    Gwardia piesza i konna, Szkoci w kraciastych sukienkach, dragoni, kanadyjska królewska konna policja w kapeluszach skautów i w czerwonych mundurach, to dość by wprawić duszę młodego chłopca (jeśli taki - jak powiada Makuszyński - ma duszę) w stan pożądliwego zachwytu.

    Co wybrać? Kawalerię amerykańską z czasów bitew z Indianami, czy angielską piechotę z ostatniej wojny w battle-dressach i blaszanych melonikach?